ثُمَّ أَنْتُمْ هؤُلاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ
باز شما يكديگر را مىكشيت
وَ تُخْرِجُونَ فَرِيقاً مِنْكُمْ مِنْ دِيارِهِمْ
و گروهى « 1 » را از خانهها بيرون مىكنيد ،
تَظاهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ
و يكديگر را در بزه « 2 » و ستم بريشان يارى مىدهيت ؛
وَ إِنْ يَأْتُوكُمْ أُسارى تُفادُوهُمْ
و اگر مىيابيد « 3 » اهل قبيلهء خويش را اسير در دست ديگران فدا مىدهيت و مىخريت ،
وَ هُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْراجُهُمْ
و بر شما حرام كرده بود بيرون كردن ايشان ، از خانومان .
أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ
به بعض كتاب مىگرويت ، و به بعض كافر مىشويت ؛ يعنى فرمان ناكشتن و بيرون ناكردن را انكار مىكنيت ، و به فرمان فدا دادن و خريدن اسيران كار مىكنيت ، و گويند اين خطاب با اهل عصر مصطفى است بنى قريضه « 4 » و بنى النّضير كه از جهودان بودند ؛ قريظيان را عادت كشتن بود ، و نضيريان را عادت از خانومان بيرون « 5 » كردن بود . چون كسى را اسير يافتندى ، از قبيلهء خويش بدست ديگران او را بخريدندى ، و چون از قبيلهء ديگر بودى بماندندى . و ايشان را در تورات [ فرمان ] فداى همهء اسيران بود و چون خلاف كردند خطاب آمد كه : [
أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ
الآية ] .
فَما جَزاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
نيست جزاى آنك اين كند مگر رسوا يكى به دنيا به كشتن ؛ چنانك رسول صلى اللّه عليه و سلم مردان بنى قريظه را كشت و زنان و طفلان « 6 » را برده [ برد ] ، و سيرتشان اين بود ؛ و به آواره كردن چنانك بنى النّضير را از خانومان آوار [ ه ] كرد « 7 » كه فعل و عادتشان اين بود .
وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يُرَدُّونَ إِلى
هامش
( 1 ) - اصل : مىكشتيت و گروه .
( 2 ) - ن و ت : بر بزه .
( 3 ) - اصل : مىبايد .
( 4 ) - ن : بنى قريظه ، و ت : بنى قريظه و بنى النظير .
( 5 ) - ن : برون .
( 6 ) - ن : بچگان .
( 7 ) - ن : بيرون كرد