إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
، بيان كمال قدرت است ، و در وى وعد و وعيد كل بريّت است . ( 20 )
يا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ
اى مردمان عبادت آريت خداى خويش را « 1 » به حقّ مؤمنان طاعت آوردن ، به حقّ كافران ايمان آوردن ، به حق منافقان اخلاص آوردن . « 2 »
الَّذِي خَلَقَكُمْ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ
آن خداى كه بيافريدتان ، و آنها را كه پيش از شما بودند درين جهان ؛
لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
تا متقيان شويت ، و از دوزخ برهيت . ( 21 )
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً
آنك زمين را بساط شما گردانيد ،
وَ السَّماءَ بِناءً
و آسمان را سقف سراى شما گردانيد ؛
وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً
و از آسمان باران فرستاد ،
فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ
پس بدان باران شما را برهاى زمين و درختان داد ،
رِزْقاً لَكُمْ
و آن را قوت شما و سبب قوّت شما كرد .
فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً
پس مر خداى را شركا و نظرا مكنيت
وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ
و شما ميدانيت كه خالق و رازق وى است بت نى ، و يكى است به حقيقت كسى را با وى شركت نى ؛ پس معبود ويرا « 3 » داريت ، و عبادت ويرا « 6 » آريت ، و به رسول وى و كتاب وى بگرويت . ( 22 )
وَ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلى عَبْدِنا
و اگر بشكّيت در آنچه فرستاديم ما ، به بندهء خود « 4 » محمد مصطفى
فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ
پس بياريت سورهاى از همچون قرآن چون مىگوييت سخن آدميان است ، يا از همچون محمدى چون مىگوييت از خود مىگويد شما را نيز همچنين دل و زبان است .
وَ ادْعُوا شُهَداءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ
و به يارى خوانيت فصحا و بلغاى خويش را ، بلك « 5 » معبود خواندگان
هامش
( 1 ) - ت : يعنى اى مؤمنان طاعت آريد و اى كافران ايمان آريد و اى منافقان اخلاص آريد . و ن :
مانند متن است .
( 2 ) - اصل : آوردند .
( 3 ) - ن : ورا .
( 4 ) - ت و ن : ما
( 5 ) - ن : بل كه
( 6 ) - ن : ورا .