وَ إِذا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قالُوا آمَنَّا
و چون ببينند مؤمنان مخلص را گويند ما همچون شما مؤمنانيم ،
وَ إِذا خَلَوْا إِلى شَياطِينِهِمْ قالُوا إِنَّا مَعَكُمْ
و چون تنها شوند با بدان سران خويش گويند ما شما را به باطن موافقانيم « 1 » ،
إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ
ما آنها را فسوس مىداريم . ( 14 )
اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ
خداى تعالى جزاى استهزاى ايشان به سزا به ايشان برساند ،
وَ يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ
و ايشان را مدت مديد در اين طغيان سرگشته و متحيّر بماند . ( 15 )
أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى
ايشان برگزيدند ضلالت را بر هدايت ،
فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ
سود نكردند در اين تجارت ،
وَ ما كانُوا مُهْتَدِينَ
و نبودند و نهاند و نبوند يا بندهء هدى و كرامت . ( 16 )
مَثَلُهُمْ
داستان « 2 » اين ناراستان « 3 »
كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ ناراً
چون داستان كسى است كه آتشى افروخت قومى را در شب با ظلمت ، در بيابان با هيبت ؛
فَلَمَّا أَضاءَتْ ما حَوْلَهُ
چون آتش آن جاى را روشنايى [ حاصل ] كرد ،
ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ
خداى تعالى آن نور ايشان را به عارضى زايل كرد .
وَ تَرَكَهُمْ فِي ظُلُماتٍ لا يُبْصِرُونَ
و بماندشان در انواع ظلمت ، و ديدهها فرومانده از رؤيت ؛ يعنى اين منافقان به كلمهء شهادت مر خود را حاصل كردند نورى ، و با مسلمانان بهرهها گرفتند تا ديرى و دورى ؛ و چون مردند آن بهرهها ازيشان بردند ، و به دوزخشان سپردند . ( 17 )
صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ
كرانند « 4 » حق ناشنونده ، گنگانند حقناگوينده ، كورانند حق نابيننده .
فَهُمْ لا يَرْجِعُونَ
پس ايشان بازنگردند از خطا به صواب ، و نرسند به ثواب . ( 18 )
هامش
( 1 ) - در اصل : موافقيم .
( 2 ) - ن : مثل داستان .
( 3 ) - در اصل : نارستان .
( 4 ) - در ن و ت : راه « كرانند » مشدد است .