گمان برد كه تنگ نكنيم بر وى كار وى ، و بسته نكنيم بر وى روزگار وى
فَنادى فِي الظُّلُماتِ
بانگ كرد در تاريكيها ، يعنى در تاريكى شب و تاريكى دريا ؛ و تاريكى شكم ماهى ،
أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ
كه نه خداى مگر تو تراست خداوندى و پادشاهى ؛
سُبْحانَكَ
پاكى تو از هر عيب و آفت ،
إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ
منم از آرندگان زلّت . ( 87 )
فَاسْتَجَبْنا لَهُ
دعاى وى را « 1 » اجابت كرديم ،
وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ
وز آن غمش رهانيديم ؛
وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ
و همچنين رهانيم مؤمنان را ، چون دعا گويند در بلايى كه رسد مر ايشان را . ( 88 )
وَ زَكَرِيَّا إِذْ نادى رَبَّهُ
و ياد كن زكريا را ، چون بخواند پادشا را
رَبِّ لا تَذَرْنِي فَرْداً
گفت اى پروردگار من ممان مرا تنها ؛ از فرزندى كه يارى دهد مرا بر پاى داشتن دين تو ،
وَ أَنْتَ خَيْرُ الْوارِثِينَ
و تو بهترين وارثانى دنيا را خالى نمانى از كسى كه بر پاى دارد دين تو ، در زمين تو . ( 89 )
فَاسْتَجَبْنا لَهُ
دعاى وى را « 2 » اجابت كرديم ،
وَ وَهَبْنا لَهُ يَحْيى
و وى را « 3 » فرزند [ ى ] يحيى نام بخشيديم ،
وَ أَصْلَحْنا لَهُ زَوْجَهُ
و زن نازايندهء وى را « 4 » زاينده گردانيديم ؛
إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ
چه ايشان شتابندگان بودند در هر طاعت ،
وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً
و مىخواندند ما را به رغبت و رهبت
وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ
و بودند در حقّ ما با خشوع و خشيت .
( 90 )
وَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها
و ياد كن مريم را كه نگه داشت فرج خويش را از حرام ،
فَنَفَخْنا فِيها مِنْ رُوحِنا
و درآورديم به وى جان خاص آفريده به نام عيسى عليه السلام ،
هامش
( 1 ) - ن : ورا .
( 2 ) - ن : ورا .
( 3 ) - ن : ورا .
( 4 ) - ن : ورا .