أَلَّا تَتَّبِعَنِ
كه روى به من نياوردى
أَ فَعَصَيْتَ أَمْرِي
ا فرمان مرا خلاف كردى . ( 93 )
قالَ يَا بْنَ أُمَّ
گفت اى پسر مادرم ، يعنى اى مهربان برادرم ،
لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَ لا بِرَأْسِي
مگير موى رويم و سرم ؛
إِنِّي خَشِيتُ أَنْ تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرائِيلَ
من ترسيدم كه گويى ميان اسرائيليان « 1 » فرقت افكندى ،
وَ لَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي
و گفتار مرا نگه - نداشتى . ( 94 )
قالَ فَما خَطْبُكَ يا سامِرِيُّ
گفت اين چه كار است اى سامرى فتّان ،
قالَ بَصُرْتُ بِما لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ
گفت ديدم آنچه « 2 » نديدند ايشان ؛ گرفتم يك كف از خاك پاى اسب جبرئيل
فَنَبَذْتُها وَ كَذلِكَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي
انداختمش در دهان گوساله به تعجيل ، و همچنين كرد تن من مرا تزيين و تسويل . ( 95 - 96 )
قالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَياةِ أَنْ تَقُولَ لا مِساسَ
گفت جدا رو از ما چه تراست تا زندهاى كه مىگويى : سامان آميزش نيست ، و دستورى آويزش نيست .
وَ إِنَّ لَكَ مَوْعِداً لَنْ تُخْلَفَهُ
و مر تراست « 3 » به آخرت ، وعده [ اى ] به عقوبت ، كه نبود آن را مخالفت .
وَ انْظُرْ إِلى إِلهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عاكِفاً
و بنگر بدان معبودت كه همه روز مقيم بودى بر عبادت وى
لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفاً
كه هرآينه بسوزيمش و بساييمش و باد كنيم در دريا ريزههاى كالبد و صورت وى . ( 97 )
إِنَّما إِلهُكُمُ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
معبود شما آن خداى است كه جز وى خداى نيست ،
وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْماً
علم وى رسنده به همه چيزيست « 4 » . ( 98 )
هامش
( 1 ) - ن : بنى اسرائيليان .
( 2 ) - ن : ديدم من آنج .
( 3 ) - ن : « است » ندارد .
( 4 ) - اصل : چيزها .