به تو ؛
فَأَرْسِلْ مَعَنا بَنِي إِسْرائِيلَ وَ لا تُعَذِّبْهُمْ
رها كن با ما اسرائيليان را ، و عذاب مكن ايشان را .
قَدْ جِئْناكَ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكَ
آورديم به تو از پروردگار تو آنچه « 1 » برهان و حجّت است ،
وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى
و سلام بر آنك متابع « 2 » هدايت است . ( 47 )
إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنا أَنَّ الْعَذابَ عَلى مَنْ كَذَّبَ وَ تَوَلَّى
ما را وحى آمده است ، كه عذاب بر آن است كه تكذيبكننده است « 3 » ، و روى گرداننده شده است . ( 48 )
قالَ فَمَنْ رَبُّكُما يا مُوسى
چون آمدند و رسانيدند فرمان مولى ، گفت كيست پروردگار شما اى « 4 » موسى . ( 49 )
قالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى
گفت پروردگار ما آن است كه داد هر چيزى را خلقت وى ، و راه نمودش به مصلحت وى . ( 50 )
قالَ فَما بالُ الْقُرُونِ الْأُولى
گفت چه بود حال قرنهاى پيشين ، كه ايشان نبودند بر اين . ( 51 )
قالَ عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي فِي كِتابٍ لا يَضِلُّ رَبِّي وَ لا يَنْسى
گفت علم ايشان به نزد خداى من است در كتاب نوشته « 5 » ، و برساند جزاى ايشان بر آن كردههاى « 6 » گذشته ؛ خطا نكند پروردگار من ، و فراموش نكند آفريدگار من . ( 52 )
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً
وى است آن خداى كه زمين را بساط شما كرد
وَ سَلَكَ لَكُمْ فِيها سُبُلًا
و شما را در وى راهها پديد آورد ؛
وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً
و فرستاد از آسمان باران ،
فَأَخْرَجْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْ نَباتٍ شَتَّى
پس بيرون « 7 » آورد [ به وى ] انواع مختلف از رستنيهاى « 8 » الوان . ( 53 )
كُلُوا وَ ارْعَوْا أَنْعامَكُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِأُولِي النُّهى
بخوريت و بخورانيت ستورانتان
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن و ت : متبع .
( 3 ) - ن : « است » ندارد .
( 4 ) - ن و ت : يا .
( 5 ) - ن و ت : نبشته .
( 6 ) - ن : كردارها .
( 7 ) - ن : برون .
( 8 ) - ن و ت : بر رستنىها .