رحمن ؛
فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا
نيايم امروز با هيچ آدمى به گفتار ،
فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَها تَحْمِلُهُ
آوردش به نزد قوم خويش گرفته به كنار
قالُوا يا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئاً فَرِيًّا
گفتند يا مريم ، آوردى چيزى منكرى معظّم « 1 » . ( 26 - 27 )
يا أُخْتَ هارُونَ
اى مانند هارون در نهاد و در رفتار ،
ما كانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ
نبود پدرت مرد بدكار ،
وَ ما كانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا
و نبود مادرت زن زناكار . ( 28 )
فَأَشارَتْ إِلَيْهِ
اشارت كرد به عيسى ؛ كه سخن با وى گوييت با من نى
قالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا
گفتند همه به يكبارگى ، كه « 2 » چگونه سخن گوييم با كودكى گهوارگى « 3 » . ( 29 )
قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ
گفت منم بندهء ملك جليل ،
آتانِيَ الْكِتابَ
داد مرا انجيل ؛
وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ
و مرا پيامبر گردانيد ،
و مرا مبارك گردانيد ؛ هر كجا « 4 » بوم ،
وَ أَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا
و فرمود مرا به نماز و زكات تا زندهام . ( 30 - 31 )
وَ بَرًّا بِوالِدَتِي
و بر مادرم مهربان ،
وَ لَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا
و نگردانيد مرا از جبّاران و بدبختان . ( 32 )
وَ السَّلامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَ يَوْمَ أَمُوتُ وَ يَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا
و سلامت مرا روز آمدنم ، و روز رفتنم ، و روز برانگيختنم . ( 33 )
ذلِكَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ
اينست عيسى پسر مريم ،
قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِي فِيهِ يَمْتَرُونَ
وى گفت گفتار حق كه به شك [ اند ] و با جدلاند در وى جهودان و ترسايان عالم . ( 34 )
ما كانَ لِلَّهِ أَنْ يَتَّخِذَ مِنْ وَلَدٍ سُبْحانَهُ
نيست از صفات « 5 » خداوند ، تعالى گرفتن فرزند ؛
هامش
( 1 ) - اصل و هم نسخهء ن : « عظيم » است كه اصلاح متن از ت مىباشد .
( 2 ) - ن : « كه » ندارد .
( 3 ) - ن : گاوارگى .
( 4 ) - ن : هرجا .
( 5 ) - ن و ت : صفت .