پاك است خداوند تعالى ، از همهء صفات ناسزا ؛
إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
چون حكم كرد كه مذكورى موجود شود ، گويدش بهباش بباشد « 1 » و ببود .
( 35 )
وَ إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ
[ و ] خداى تعالى پروردگار من و پروردگار شماست ، وى را « 2 » پرستيت اينست راه راست . ( 36 )
فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ
مختلف شدند گروهاى ترسايان ميان يكديگر ، در صفت عيسى پيامبر .
فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ مَشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ
واى مر كافران را از حاضر شدن آن روز با هيبت ،
أَسْمِعْ بِهِمْ وَ أَبْصِرْ يَوْمَ يَأْتُونَنا
چون شنوااند و بينا آن روز كه حاضر شوند به قيامت ؛
لكِنِ الظَّالِمُونَ الْيَوْمَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ
ليكن « 3 » امروز كافران [ در ] گمراهىاند پيدا ،
وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ
[ و ] بترسان از روز حسرات ايشان را .
إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ
چون كارها به سر برده شود ، و حكمها كرده شود ؛
وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ
و ايشان غافلانند ،
وَ هُمْ لا يُؤْمِنُونَ
و ايشان ناگروندگانند .
( 37 - 38 - 39 )
إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْأَرْضَ وَ مَنْ عَلَيْها
ما گيريم بر خلوص زمين را و آنها را كه بر وىاند به عاقبت ، چون همه مردند و نماند كس را دعوى ملك و ملكت « 4 » ،
وَ إِلَيْنا يُرْجَعُونَ
و به جزاى ما بازگردند ايشان همه به روز قيامت . ( 40 )
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِبْراهِيمَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا
و ياد كن در قرآن ابراهيم خليل را كه وى راست گفتار ، و راست كردار ؛ و راسترفتار بود ، و پيامبرى بزرگوار بود .
( 41 )
هامش
( 1 ) - ن و ت : « بباشد » ندارد .
( 2 ) - ن : ورا .
( 3 ) - ن : لكن .
( 4 ) - ن : مملكت - ت : مانند متن است .