إِذْ قالَ لِأَبِيهِ يا أَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ ما لا يَسْمَعُ وَ لا يُبْصِرُ وَ لا يُغْنِي عَنْكَ شَيْئاً
چون گفت مر پدرش را ، اى پدرم چرا مىپرستى مر بتى را ؛ كه نتواند بشنود « 1 » ، يا ببيند ، يا سودى به تو رساند . ( 42 )
يا أَبَتِ إِنِّي قَدْ جاءَنِي مِنَ الْعِلْمِ ما لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِي أَهْدِكَ صِراطاً سَوِيًّا
اى پدرم نيست ترا « 2 » آن علمى كه مر مراست ، متابع من باش تا راه نمايمت به راه راست .
( 43 )
يا أَبَتِ لا تَعْبُدِ الشَّيْطانَ إِنَّ الشَّيْطانَ كانَ لِلرَّحْمنِ عَصِيًّا
اى پدرم مباش مطيع شيطان ، كه شيطان است مر خداوند را نافرمان « 3 » . ( 44 )
يا أَبَتِ إِنِّي أَخافُ أَنْ يَمَسَّكَ عَذابٌ مِنَ الرَّحْمنِ فَتَكُونَ لِلشَّيْطانِ وَلِيًّا
اى پدرم من مىترسم كه برسد به تو عذابى از آفريدگار ، و شوى با شيطان در دوزخ قرين و يار . ( 45 )
قالَ أَ راغِبٌ أَنْتَ عَنْ آلِهَتِي يا إِبْراهِيمُ
گفت ا ناخواندهاى « 4 » تو معبودان مرا اى ابراهيم ،
لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ لَأَرْجُمَنَّكَ وَ اهْجُرْنِي مَلِيًّا
و اگر بازنايستى دشنام دهمت يا بكشمت يا دور كنمت به زجر عظيم ؛ و دور رو از من روزگار دراز ، تا نبينمت و نشنوم از تو اين سخن را « 5 » باز . ( 46 )
قالَ سَلامٌ عَلَيْكَ
گفت بدرود كردمت و رفتم ، و گويند يعنى صوابى است و حقى آنك « 6 » گفتم ؛ و گويند [ يعنى ] ايمن باش از من كه اگر تحقيق كنى ، آنچه « 7 » وعيد كردى به مكافات من مؤاخذ نگردى .
سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي
هرآينه بخواهم از پروردگار خويش تا گرداندت از اهل مغفرت ،
إِنَّهُ كانَ بِي حَفِيًّا
چه وى خداى تعالى مرا
هامش
( 1 ) - اصل : بشنواند .
( 2 ) - ن : مر ترا .
( 3 ) - ن و ت : بىفرمان .
( 4 ) - ن : ناخواهندهاى - ت : نخواهندهاى .
( 5 ) - ن : « را » ندارد .
( 6 ) - ن : اينكه .
( 7 ) - ن : آنج .