لعين ؛
كانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ
بود از جنّيان ، بيرون « 1 » شد از فرمان .
أَ فَتَتَّخِذُونَهُ وَ ذُرِّيَّتَهُ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِي وَ هُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ
أ مىگيريت وى را « 2 » و بچگان وى را « 11 » دوستان به جز من ، و ايشان مر شما را دشمن
بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلًا
بد بدلى كه مشركان راست « 3 » متابعت شياطين ، از طاعت ربّ العالمين . ( 50 )
ما أَشْهَدْتُهُمْ خَلْقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
حاضر نكردم اينها را ، بر آفريدن « 4 » آسمانها و زمينها را ؛ تا از ايشان معونتى بود ، يا با ايشان مشورتى بود
وَ لا خَلْقَ أَنْفُسِهِمْ
و نه نيز به آفريدن تنهاشان « 5 »
وَ ما كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُداً
و نهام من گيرنده مر « 6 » گمرهكنندگان را يارىدهندگان . ( 51 )
وَ يَوْمَ يَقُولُ نادُوا شُرَكائِيَ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ
و ياد كن آن روز را « 7 » كه خداى تعالى گويد اى « 8 » مشركان بخوانيت آنها را كه مىگفتيت كه ايشان ما را شريكانند ،
فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ
بخوانندشان و اجابت نكنند ؛
وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ مَوْبِقاً
و پديد آريم ميان ايشان هلاكتى ، و گويند عقوبتى ، و گويند عداوتى ، گويند فرقتى .
( 52 )
وَ رَأَى الْمُجْرِمُونَ النَّارَ
و بينند مشركان آتش دوزخ « 9 » را معاينه
فَظَنُّوا أَنَّهُمْ مُواقِعُوها
و دانند كه خواهند افتادن در وى هرآينه
وَ لَمْ يَجِدُوا عَنْها مَصْرِفاً
و نتوانند جستن ، و از وى رستن . ( 53 )
وَ لَقَدْ صَرَّفْنا فِي هذَا الْقُرْآنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ
و مكرّر ياد كرديم در اين قرآن ، از بهر مردمان از هر دستان « 10 »
وَ كانَ الْإِنْسانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا
و هيند
هامش
( 1 ) - ن : برون .
( 2 ) - ن : ورا .
( 3 ) - ن : « است » ندارد .
( 4 ) - ن و ت : مر آفريدن .
( 5 ) - ن : ايشان .
( 6 ) - اصل : مگر .
( 7 ) - ن : « را » ندارد .
( 8 ) - ن : كه اى .
( 9 ) - ن و ت : « دوزخ » ندارد .
( 10 ) - ن و ت : هر داستان .
( 11 ) - ن : ورا .