وى به شما ما حضر ؛
وَ لْيَتَلَطَّفْ
و چربى كندا در كار ،
وَ لا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَداً
و آگاه نكند [ ا ] به شما كسى را از اهل اين « 1 » روزگار . ( 19 )
إِنَّهُمْ إِنْ يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ
چه ايشان اگرچه « 2 » از شما آگاه شوند ،
يَرْجُمُوكُمْ
شما را بكشند ،
أَوْ يُعِيدُوكُمْ فِي مِلَّتِهِمْ
يا شما را به كيش خويش بازبرند ؛
وَ لَنْ تُفْلِحُوا إِذاً أَبَداً
و اگر به كيش ايشان بازرويت ، هرگز فلاح نيابيت . ( 20 )
وَ كَذلِكَ أَعْثَرْنا عَلَيْهِمْ
و همچنين آگاه كرديم از ايشان ديگران را ،
لِيَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ
تا بدانند كه وعدهء خداى تعالى راست است كه زنده كند مردگان را .
وَ أَنَّ السَّاعَةَ لا رَيْبَ فِيها
و قيامت آمدنى است ، و در وى شبهتى نيست ؛ و كما - بيش « 3 » ،
إِذْ يَتَنازَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ
چون اختلاف مىكردند ميان يكديگر در كار خويش .
فَقالُوا ابْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْياناً
گفتند بر آريت « 4 » بر ايشان بنايى ،
رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ
پروردگار ايشان داناتر [ به ايشان ] كه بر صوابى بودند يا بر خطايى .
قالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلى أَمْرِهِمْ
گفتند آنها كه غالب بودند بر كار خويش « 5 » ، و بودند سران روزگار خويش « 8 » ؛
لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِداً
هرآينه برآريم بر ايشان ، مزگتى تا بود شعار ايشان . ( 21 )
سَيَقُولُونَ ثَلاثَةٌ رابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ
هرآينه گويند ايشان « 6 » سه تن بودند چهارم ايشان سگ ،
وَ يَقُولُونَ خَمْسَةٌ سادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْماً بِالْغَيْبِ
و گويند پنج تن بودند ششم ايشان سگ گفتار به شك ،
وَ يَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَ ثامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ
و گويند هفت تن بودند و هشتم ايشان سگ ؛
قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ ما يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ
بگوى پروردگار من داناتر به ايشان ندانندشان « 7 » مگر اندك .
فَلا تُمارِ
هامش
( 1 ) - ن : « اين » ندارد .
( 2 ) - ن و ت : « چه » ندارد .
( 3 ) - ن : كما بيش نى - ت : مانند متن است .
( 4 ) - اصل : بداريت ، كه از دو نسخهء ديگر اصلاح شد .
( 5 ) - ن و ت : ايشان .
( 6 ) - ن :
كه ايشان .
( 7 ) - ن : نداندشان .
( 8 ) - ن و ت : ايشان .