و معصيت سعادت و شقاوت در گردن وى ،
وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ كِتاباً يَلْقاهُ مَنْشُوراً
و بيرون « 1 » آريم مر او را روز قيامت نامهاى كه بيند « 2 » باز كرده از بهر شمار كردن وى . ( 13 )
اقْرَأْ كِتابَكَ
و گوييم بر خوان نامهء خويش اى بنده ،
كَفى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً
بسنده « 3 » است تن تو امروز با تو شماركننده . ( 14 )
مَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ
هر كه بر راه راست رود وى راست منفعت آن ،
وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها
و هر كه گمراه شود بر وى است مضرّت آن ؛
وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى
و بر ندارد تنى باربردارنده بار ديگرى ،
وَ ما كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا
و عذاب نكرديم قومى را تا آنگه كه فرستاديم پيامبرى . ( 15 )
وَ إِذا أَرَدْنا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً
و چون خواهيم كه اهل شهرى را هلاك گردانيم « 4 » ، و آن ديار [ را ] از ايشان پاك گردانيم « 8 » ،
أَمَرْنا مُتْرَفِيها فَفَسَقُوا فِيها
متنعّمان ايشان را به طاعت فرماييم ؛ و ايشان نافرمانى « 5 » كنند ، و تباهى و ويرانى كنند ،
فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ
و راست رود بر ايشان وعيد عقوبت ،
فَدَمَّرْناها تَدْمِيراً
و دمار برآريم از اهل آن ولايت . ( 16 )
وَ كَمْ أَهْلَكْنا مِنَ الْقُرُونِ مِنْ بَعْدِ نُوحٍ
و چند هلاك كرديم از قرنها ، از بعد نوح شيخ انبيا ،
وَ كَفى بِرَبِّكَ بِذُنُوبِ عِبادِهِ خَبِيراً بَصِيراً
و بسنده « 7 » است پروردگار تو به گناهان بندگان دانا و بينا . ( 17 )
مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فِيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِيدُ
هر كه اين جهان خواهد به كردن طاعت ، معجّل دهيم در وى آنچه « 6 » خواهيم آن را كه خواهيم از نعمت ،
هامش
( 1 ) - ن : برون .
( 2 ) - ن و ت : بيندش .
( 3 ) - ن : پسنده .
( 4 ) - ن و ت : كنيم .
( 5 ) - ن و ت : بىفرمانى .
( 6 ) - ن : آنج .
( 7 ) - ن : پسنده .
( 8 ) - ن و ت : كنيم .