17 - سورة الإسراء
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى
پاكا خداوندا « 1 » ، كه به شب برد بندهء خويش محمد مصطفى را ؛ از مكه كه نامش حرم است و مسجد حرام ، به سوى مسجد اقصى و آن مسجد بيت المقدس است در حدّ شام .
الَّذِي بارَكْنا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا
آنك بركتها پديد آورديم گرد بر گرد وى : دينى « 2 » از جايها [ ى ] انبيا و اوليا ، و دنيايى « 3 » از درختان و آبهاى روان و نعمتها و نزهتها . برديمش ، تا عجايبها بنماييمش « 4 » ؛
إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
وى خداى است شنوندهء گفتارها ، و بينندهء كردارها . ( 1 )
وَ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ
و داديم موسى را كتاب ،
وَ جَعَلْناهُ هُدىً لِبَنِي إِسْرائِيلَ
و او را « 5 » رهنماى گردانيديم به حق و صواب ؛
أَلَّا تَتَّخِذُوا مِنْ دُونِي وَكِيلًا
و گفتيم در آن كتاب بزرگوار خويش ، كه جز مرا مگيريت به سازندگى كار خويش .
( 2 )
ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ
فرزندان آنها را « 6 » كه ايشان را با نوح در كشتى برداشتيم ،
هامش
( 1 ) - اصل : پاكا خداوند .
( 2 ) - ن : چه دينى - ت : مانند متن است .
( 3 ) - ن : دنياوى .
( 4 ) - ن : نمائيمش .
( 5 ) - ن : و آن را .
( 6 ) - ن : « را » ندارد .