تعالى آفريد آسمانها و زمينها را « 1 » به حكمت ،
إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ
اگر خواهد « 2 » ببردتان به كليّت ؛
وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ
و بيارد خلق نو فرمان بردار ،
وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ
و نيست اين بر خداى تعالى دشوار . ( 19 - 20 )
وَ بَرَزُوا لِلَّهِ جَمِيعاً
و آشكارا شوند مر محاسبت خداوند را همه به قيامت ،
فَقالَ الضُّعَفاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا
گويند ضعيفان مر متكبّران را در مجادلت ؛
إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعاً
ما شما را تبع بوديم در دنيا ،
فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذابِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ
ا شما توانيت كه چيزى از عذاب خداى تعالى برگيريت از ما به عقبى .
قالُوا لَوْ هَدانَا اللَّهُ لَهَدَيْناكُمْ
گويند اگر راه راست دادى ما را خداى ، ما نيز بودى « 3 » مر شما را رهنماى ؛
سَواءٌ عَلَيْنا أَ جَزِعْنا أَمْ صَبَرْنا ما لَنا مِنْ مَحِيصٍ
يكسان است بر ما ناله و شكيبايى ، و نيست ما را به هيچ رويى رهايى . ( 21 )
وَ قالَ الشَّيْطانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ
و گويد ابليس چون كار به سر برده شود ، چون « 4 » دوزخيان را همه به دوزخ آورده شود « 5 » ؛
إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ
خداى تعالى وعده كردتان وعدهء راست بر ايمان و طاعت ،
وَ وَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ
و من وعده كردمتان و خلاف كردم بر كفر و معصيت .
وَ ما كانَ لِي عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ
و نبود مرا بر شما ولايتى ،
إِلَّا أَنْ دَعَوْتُكُمْ
و ليكن كردمتان دعوتى ،
فَاسْتَجَبْتُمْ لِي
و كرديتم اجابتى ؛
فَلا تَلُومُونِي وَ لُومُوا أَنْفُسَكُمْ
ملامت مكنيت مرا ، بلك « 6 » ملامت كنيت خويشتن را
ما أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَ ما أَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّ
نهام مر شما را فريادرس ، و نه از شما مرا فرياد رسد كس ؛
إِنِّي كَفَرْتُ بِما
هامش
( 1 ) - ن : « را » ندارد .
( 2 ) - ن : اگر بخواهد .
( 3 ) - ن : بودمى شما را - ت : بوديمى .
( 4 ) - ن : « چون » ندارد .
( 5 ) - ن : اندر آورده شود - ت : درآورده شود .
( 6 ) - ن : بل كه .