در وحدانيّت خداى تعالى شما را گمان است ، آفريدگار زمين و آسمان است ؛
يَدْعُوكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ
مىخواندتان ، تا بيامرزد گناهانتان ،
وَ يُؤَخِّرَكُمْ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى
و زمان دهدتان ، تا برسانيت عمرهاتان به پايان .
قالُوا إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا
گفتند نهييت شما مگر آدميان همچون ما ،
تُرِيدُونَ أَنْ تَصُدُّونا عَمَّا كانَ يَعْبُدُ آباؤُنا
مىخواهيت تا بازداريت ما را از آنچه « 1 » مىپرستيدند پدران ما ،
فَأْتُونا بِسُلْطانٍ مُبِينٍ
بياريت بر درستى اين دعوى حجّت پيدا . ( 10 )
قالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِنْ نَحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ
گفتند مر ايشان را پيامبران ايشان ، نهييم ما مگر همچون شما آدميان ، و ليكن « 2 » خداى تعالى منّت كند بر آنك خواهد از بندگان ، به دادن رسالت و برهان ،
وَ ما كانَ لَنا أَنْ نَأْتِيَكُمْ بِسُلْطانٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ
و نرسد ما را كه بياريم به شما حجّتى و معجزه [ اى ] مگر به فرمان ،
وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
و بر خداى تعالى توكل كنند [ ا ] مؤمنان . ( 11 )
وَ ما لَنا أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللَّهِ وَ قَدْ هَدانا سُبُلَنا
و چه عذر بود ما را كه توكّل نكنيم بر آفريدگار خلقان ، و وى راه راست داد ما را به ايمان ،
وَ لَنَصْبِرَنَّ عَلى ما آذَيْتُمُونا
و هرآينه صبر كنيم بر آزردن و رنجانيدنتان
وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ
و بر خداى تعالى توكل كنند [ ا ] توكّلكنندگان . ( 12 )
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ
و گفتند كافران مر پيامبران خويش را
لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنا
هرآينه بيرون « 3 » كنيمتان از شهر خويش يا درآييت به دين ما ؛
فَأَوْحى إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ
وحى فرستاد به ايشان پروردگار ايشان ،
لَنُهْلِكَنَّ
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : و لكن .
( 3 ) - ن : برون .