نفقه مىكند غرامت مىشمرد « 1 »
وَ يَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوائِرَ
و چشم مىدارد به شما گشتن روزگار را تا به هلاكى شما كى گذرد ؛
عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ
بر ايشان بود گشت روزگار بد ، و ايشان را بود حال بد و كار بد ؛
وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
و خداى تعالى شنوندهء گفتار ايشان است ، و دانندهء اسرار ايشان است . ( 98 )
وَ مِنَ الْأَعْرابِ مَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
و از اعراب كس است كه ايمان دارد به خداى تعالى و به روز « 2 » قيامت ،
وَ يَتَّخِذُ ما يُنْفِقُ قُرُباتٍ عِنْدَ اللَّهِ وَ صَلَواتِ الرَّسُولِ
و چنان دانند كه بيابد به سبب نفقات خويش از خداى تعالى قربت و رحمت ، و از رسول خداى تعالى دعوت و شفاعت ،
أَلا إِنَّها قُرْبَةٌ لَهُمْ
بدانك آن نفقه مر ايشان راست سبب قربت ،
سَيُدْخِلُهُمُ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ
هرآينه درآوردشان « 3 » خداى تعالى به رحمت ؛
إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
چه خداى تعالى آمرزنده است ، و بر بندگان بخشاينده است . ( 99 )
وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ
و آن ياران اول كه به همه خيرات سبقت كردند ،
مِنَ الْمُهاجِرِينَ
از آنها كه با رسول « 4 » صلى اللّه عليه و سلم از مكه به مدينه هجرت كردند ،
وَ الْأَنْصارِ
و آن مدنيان كه با رسول « 5 » صلى اللّه عليه و سلم و ياران او « 6 » نصرت كردند ،
وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ
و آنها كه سپس ايشان آمدند و [ ايشان را ] متابعت كردند .
رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ
خشنود است خداى تعالى از ايشان ، و خشنودند از خداى تعالى ايشان ،
وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهارُ
و آماده كرده است مر ايشان را بوستانهاى فراوان ، كه مىرود زير درختها و كوشكهاى ايشان در جويها آبهاى روان ،
خالِدِينَ فِيها أَبَداً
هميشه در آنجا جاويدانان « 7 » ،
هامش
( 1 ) - اصل : مىشمرند .
( 2 ) - ن : و روز .
( 3 ) - ن : درآردشان .
( 4 ) - ن و ت : با مصطفى .
( 5 ) - ن و ت : كه مصطفى .
( 6 ) - ن : را .
( 7 ) - ن : جاودانان .