اللَّهُ أَنْ يُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الدُّنْيا
چه خداى تعالى مىخواهد كه عذاب كندشان بدين جهان ،
وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ
و برود جانهاشان و ايشان كافران .
( 85 )
وَ إِذا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ أَنْ آمِنُوا بِاللَّهِ وَ جاهِدُوا مَعَ رَسُولِهِ
و چون فرستاده شد « 1 » سورهاى كه به خداى تعالى ايمان آريت ، و به « 2 » موافقت رسول وى با كافران حرب كنيت ؛
اسْتَأْذَنَكَ أُولُوا الطَّوْلِ مِنْهُمْ
دستورى خواهند از تو مالداران ايشان ،
وَ قالُوا ذَرْنا نَكُنْ مَعَ الْقاعِدِينَ
و گويند بمان [ مان ] ، تا بباشيم با فرونشينندگان . ( 86 )
رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوالِفِ
رضا دادند كه باشند با زنان و كودكان و بىتنان ،
وَ طُبِعَ عَلى قُلُوبِهِمْ
و مهر نهاده شد بر دلهاشان ،
فَهُمْ لا يَفْقَهُونَ
نيستند « 3 » ايشان با فهمان و شناسندگان . ( 87 )
لكِنِ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ
ليكن « 4 » رسول و مؤمنان جهاد كردند به مالها و تنهاشان ،
وَ أُولئِكَ لَهُمُ الْخَيْراتُ
و ايشان راست خوبيهاى دو جهان ،
وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
و ايشانند رستگاران . ( 88 )
أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها
آماده كرده است خداى تعالى مر ايشان را بوستانهاى فراوان ، كه مىرود در زير كوشكها و درختان وى « 5 » در جويها آبهاى روان ، جاويدانان « 6 » در آن ،
ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
اينست رستگارى بزرگ به دو جهان . ( 89 )
وَ جاءَ الْمُعَذِّرُونَ مِنَ الْأَعْرابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ
و آمدند عذر سازندگان به دروغ از بدويان ، تا به ناآمدن دستورى داده شوندشان « 7 » ،
وَ قَعَدَ الَّذِينَ كَذَبُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
هامش
( 1 ) - ن و ت : فرستاده شود .
( 2 ) - ن : و بر .
( 3 ) - ن : نيند .
( 4 ) - ن : لكن .
( 5 ) - ن : آن .
( 6 ) - ن : جاودانان .
( 7 ) - ن و ت : شودشان .