كه هر كه خلاف كند خداى تعالى را و رسول وى را « 1 » درين جهان ، وى را « 8 » ست آتش دوزخ سوزان ،
خالِداً فِيها
جاويدانان « 2 » بوند در آن ،
ذلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ
آنست رسوايگى كلان . ( 63 )
يَحْذَرُ الْمُنافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِما فِي قُلُوبِهِمْ
مىترسند منافقان ، كه وحى كرده شود سورهاى خبردهنده از آنچه « 3 » هست در دلهاى ايشان ،
قُلِ اسْتَهْزِؤُا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ ما تَحْذَرُونَ
بگو يا محمد كه فسوس مىكنيد چه خداى تعالى ظاهركننده است آنچه « 9 » مىترسيت شما از آن . ( 64 )
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّما كُنَّا نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ
و اگر سؤال كنىشان گويند سخنى مىگفتيم ، و بازيى مىكرديم ،
قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آياتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ
بگو يا محمد ا با خداى تعالى و آيات وى و رسول وى فسوس مىكنيت ،
لا تَعْتَذِرُوا
عذر مگوييت ،
قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ
كه كفر صريح آورديت ، بعد آنك به ظاهر ايمان آورده بوديت .
إِنْ نَعْفُ عَنْ طائِفَةٍ مِنْكُمْ
اگر درگذاريم « 4 » از گروهى « 5 » از شما كه بىزيانند « 6 » ،
نُعَذِّبْ طائِفَةً بِأَنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمِينَ
عذاب كنيم گروهى « 10 » را بدانكه ايشان فتنهانگيزانند . ( 65 - 66 )
الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ
مردان و زنان بانفاق ، بعضى از بعضىاند همه بيك جا بر آزار مخلصان اتّفاق « 7 » ؛
يَأْمُرُونَ بِالْمُنْكَرِ
به ناپسند شرع فرمايندگان ،
وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ
و از پسند شرع بازدارندگان ،
وَ يَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ
و دستهاى خويش را از نفقهها و صدقهها در كشندگان .
هامش
( 1 ) - ن : ورا .
( 2 ) - ن : جاودانان .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - اصل : درگزاريم .
( 5 ) - اصل : گروه .
( 6 ) - در هر سه نسخه بىزبانند خوانده مىشود . تصحيح قياسى است .
( 7 ) - ن : باتفاق - ت : مانند متن است .
( 8 ) - ن : ورا .
( 9 ) - ن : آنج .
( 10 ) - اصل : گروه .