يا أَيُّهَا النَّبِيُّ جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقِينَ
اى پيامبر ما جهاد كن با كافران و منافقان ،
وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ
و درشتى كن با ايشان ،
وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ
و جاى ايشان است دوزخ سوزان .
وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ
و بد جاى بازگشت است ايشان را آن . ( 73 )
يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ ما قالُوا
سوگند مىخورند به خداى تعالى منافقان كه نگفتهاند ، آن سخنان زشت كه بر ايشان گرفتهاند ؛
وَ لَقَدْ قالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ
و كلمهء كفر گفتند ،
وَ كَفَرُوا بَعْدَ إِسْلامِهِمْ
و از بعد اسلام ظاهر كافر تمام گشتند ،
وَ هَمُّوا بِما لَمْ يَنالُوا
و قصد كردند و شتافتند بدانچه « 1 » به وى نرسيدند و نيافتند .
وَ ما نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْناهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ
و طعن نكردند مؤمنان را ، مگر بدان سبب كه توانگر گردانيد « 2 » خداى تعالى و رسول وى به غنيمتها مر ايشان را ؛
فَإِنْ يَتُوبُوا يَكُ خَيْراً لَهُمْ
اگر توبه كنند از نفاق و مداهنت ، بهتر بود ايشان را به دنيا و آخرت ؛
وَ إِنْ يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذاباً أَلِيماً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ
و اگر روى بگردانند « 3 » از توبه عذاب دردگين كندشان خداى تعالى به دو جهان ،
وَ ما لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ
و نيستشان در دنيا « 4 » هيچ دوستى و نصرتكننده از عالميان . ( 74 )
وَ مِنْهُمْ مَنْ عاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتانا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَ لَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ
و از ايشان كس است كه عهد كرد با خداى تعالى اگر ما را دهد از فضل خويش ، صدقه دهيم و خوب باشيم به قول و فعل خويش . ( 75 )
فَلَمَّا آتاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ
چون دادشان غنيمت « 5 » ، زفتى كردند بدان نعمت ،
وَ تَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ
و روى بگردانيدند از طاعت ، و ايشان روى گردانندهاند « 6 » از ايمان و شريعت . ( 76 )
هامش
( 1 ) - ن : بدانج .
( 2 ) - ن و ت : گرد .
( 3 ) - ن : گردانند .
( 4 ) - اصل : در دنيا و آخرت .
( 5 ) - ن : غنبت .
( 6 ) - اصل : روى گردانيدهاند .