إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساكِينِ
هرآينه صدقات مر درويشان راست و مر « 1 » بيچارگان را ،
وَ الْعامِلِينَ عَلَيْها
و مر عاملان را ،
وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ
و مهتران عرب دلگرمكردگان را « 2 » ،
وَ فِي الرِّقابِ
و مكاتبان را ،
وَ الْغارِمِينَ
و وامداران « 3 » را ،
وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
و غازيان را ،
وَ ابْنِ السَّبِيلِ
و غريبان را ؛
فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ
فريضه كرده از پروردگار ،
وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
و خداى تعالى داناست و صواب كار . ( 60 )
وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ
و از ايشان كس است « 4 » كه مىآزارند پيامبران را به هر گفتار ،
وَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ
و مىگويند كه وى سخن شنواست و آساندار ،
قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ
بگوى كه شنونده و پذيرندهء سخن خير است نه شنونده و پذيرندهء سخن نابكار .
يُؤْمِنُ بِاللَّهِ
تصديق مىكند خداى را تعالى در آنچه « 5 » خبر مىدهد ،
وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ
و استوار مىدارد مؤمنان را در آنچه « 7 » به درستى از ايشان مىشنود ؛
وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ
و رحمت است مر آنها را كه بگروند از شما ،
وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
و آنها كه بيازارند رسول خداى را ، عذاب دردگين است ايشان را . ( 61 )
يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ
سوگند مىخورند « 6 » به خداى تعالى تا مر شما را خشنود كنند ،
وَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَحَقُّ أَنْ يُرْضُوهُ إِنْ كانُوا مُؤْمِنِينَ
و خداى تعالى و رسول خداى تعالى اولاتر به خشنود داشتن اگر گروندگانند .
( 62 )
أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَنْ يُحادِدِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَأَنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ
ا نمىدانند منافقان ،
هامش
( 1 ) - ن : « مر » ندارد .
( 2 ) - ن : كردندگان را - و « ت » مانند متن است .
( 3 ) - ن : فام .
( 4 ) - ن و ت : كسانند .
( 5 ) - ن : بدانج .
( 6 ) - اصل : مىخوردند .
( 7 ) - ن : بدانج .