أَهْواءَكُمْ
بگوى كه من نروم به دم هواهاتان ،
قَدْ ضَلَلْتُ إِذاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِينَ
اگر چنين كنم گمراه شوم و نباشم از راه راستيافتگان .
( 56 )
قُلْ إِنِّي عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي
بگو يا محمد كه من در كار خويش ، بر حجتى پيداام از پروردگار خويش ؛
وَ كَذَّبْتُمْ بِهِ
و شما وى را « 1 » دروغ زن مىداريت ،
ما عِنْدِي ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ
نيست نزد من آن « 2 » عذاب كه شما به تعجيل مىخواهيت .
إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ
حكم نيست مگر خداى را تعالى كه آفريدگار خلق است ،
يَقُصُّ الْحَقَّ
آنچه « 3 » وى خبر دهد صدق است ،
وَ هُوَ خَيْرُ الْفاصِلِينَ
و وى بهترين حكمكنندگان است ، چه حكم وى حق است و صواب بىگمان است . ( 57 )
قُلْ لَوْ أَنَّ عِنْدِي ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ
بگو يا محمد اگر به نزد من استى آنچه « 5 » شما به تعجيل مىخواهيت از عذاب آفريدگار ،
لَقُضِيَ الْأَمْرُ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ
به سر برده شدستى ميان من و شما اين كار ،
وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِالظَّالِمِينَ
و خداى تعالى داناتر به آنها كه ايشانند ستمكار . ( 58 )
وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ
و به نزد وى است كليدهاى غيب ، نداند آن را مگر وى خداوند پاك بىعيب ؛
وَ يَعْلَمُ ما فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ
و بداند آنچه « 6 » در دشت و درياست ،
وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُها
و نيفتد هيچ برگى الّا بر وى معلوم و پيداست ؛
وَ لا حَبَّةٍ فِي ظُلُماتِ الْأَرْضِ
و نه دانهايست در تاريكىهاى زمين پنهان ،
وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ
[ و نه ترى است و نه خشكى در جهان ] ، الّا كه « 4 » در لوح محفوظ است ذكر آن .
هامش
( 1 ) - ن : ورا .
( 2 ) - اصل : از .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - ن : « كه » ندارد .
( 5 ) - ن : آنج .
( 6 ) - ن : آنج .