دهنده « 1 » مر موافقان را ، و ترساننده « 2 » مر مخالفان را ،
فَمَنْ آمَنَ وَ أَصْلَحَ
هر كه ايمان آرد و طاعت ،
فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
نه ترس است بر ايشان از دوزخ و نه اندوه است به فوت جنّت . ( 48 )
وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا يَمَسُّهُمُ الْعَذابُ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ
و آنها كه كفر آرند و نكرت ، برسد به ايشان عقوبت ، بدانچه مىآرند از كفر و معصيت . ( 49 )
قُلْ لا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزائِنُ اللَّهِ
بگو يا محمد [ كه ] نمىگويم نزد من است خزينههاى خداى تا شما را با گنجهاى سيم و زر كنم ،
وَ لا أَعْلَمُ الْغَيْبَ
و نمىدانم غيب تا شما را از هر چه پرسيت خبر كنم ،
وَ لا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ
و نمىگويم كه من فرشتهام « 3 » تا به قوّت فرشتگى « 4 » شما را قهر كنم ، و زير و زبر كنم .
إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى إِلَيَّ
به دم نمىروم مگر آن چيزى را كه به من وحى است ، و مرا بدان امر و نهى است ؛
قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ
بگوى ا برابر بوند نابينا و بينا ،
أَ فَلا تَتَفَكَّرُونَ
ا تفكر نمىكنيت درين حجّتهاى پيدا .
( 50 )
وَ أَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلى رَبِّهِمْ
و بترسان به قرآن آنها را كه ترسند از قيامت ،
لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ
نيست ايشان را بىفرمان خداى تعالى از هيچ كسى نصرت ، و نه شفاعت ،
لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
تا بود كه بپرهيزند « 5 » از مخالفت . ( 51 )
وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ
و مران آنها را كه بامداد و شبانگاه خداى تعالى را مىخوانند ،
يُرِيدُونَ وَجْهَهُ
و خشنودى وى « 6 » مىخواهند ؛
هامش
( 1 ) - ن : مژده دهندگان .
( 2 ) - ن : ترسانندگان .
( 3 ) - ن : فريشتهام .
( 4 ) - ن : فريشتگى .
( 5 ) - ن : پرهيزند .
( 6 ) - ن : او .