و از هر غمى كه داريت ،
ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِكُونَ
باز شما شرك مىآريت . ( 64 )
قُلْ هُوَ الْقادِرُ عَلى أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذاباً مِنْ فَوْقِكُمْ
بگوى كه وى خداوند تواناست بر آنك « 1 » بفرستد بر شما عذابى از زبر شما چون طوفان و سنگ و صاعقه ،
أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ
يا از زير پاىهاى شما چون غرق و خسف و زلزله ؛
أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعاً
يا آميخته گرداندتان گروه گروه به هواها و بدعتها ،
وَ يُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ
و بچشاند بعضى را فتنهء بعض به كشتنها و غارتها ؛
انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ
بنگر كه چگونه مىگردانيم دلالتها ،
لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ
تا بود كه فهم كنند اين دليلها و حجّتها . ( 65 )
وَ كَذَّبَ بِهِ قَوْمُكَ وَ هُوَ الْحَقُّ
و دروغ مىدارند قوم تو اين قرآن را و وى درست است و راست ،
قُلْ لَسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ
بگو يا محمد كه نيم مسلّط بر شما تا به جبر بيارمتان بر راه راست . ( 66 )
لِكُلِّ نَبَإٍ مُسْتَقَرٌّ
مر هر خبرى را قرارى است ، و پايان كارى است ،
وَ سَوْفَ تَعْلَمُونَ
و هرآينه بدانيت چون عذاب برسد و درمانيت ؛
وَ إِذا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آياتِنا
و چون ببينى آنها را كه خوض مىكنند به فسوس و تكذيب در آيات قرآن ،
فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ
روى بگردان از ايشان ، تا آنگاه كه درآيند به سخنى جز آن
وَ إِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطانُ فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرى مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
و چون فراموش گرداندت شيطان ، نشسته مباش بعد ياد آمدن با اين ظالمان . ( 68 - 67 )
وَ ما عَلَى الَّذِينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ
و نيست بر پرهيزكنندگان از كفر و عصيان ، شمار اين خوضكنندگان در تكذيب قرآن ؛
وَ لكِنْ ذِكْرى لَعَلَّهُمْ
هامش
( 1 ) - ن : بر آن كه .