ما عَلَيْكَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ وَ ما مِنْ حِسابِكَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَيْءٍ
نه بر تو است بار ايشان و نه بر ايشان است بار تو ، و نه با تو كنيم شمار ايشان و نه با ايشان « 1 » كنيم شمار تو .
فَتَطْرُدَهُمْ
تا بدين سبب ايشان را برانى ، و صحبت ايشان را « 2 » بمانى ،
فَتَكُونَ مِنَ الظَّالِمِينَ
و اگر ايشان « 3 » را برانى تو از ظالمانى .
( 52 )
وَ كَذلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ
و همچنين آزموده گردانيم بعض را به بعض درين جهان ،
لِيَقُولُوا أَ هؤُلاءِ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْنِنا
تا گويند : ا اينهااند كه منّت كرد خداى تعالى از ميان ما بر ايشان ،
أَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِالشَّاكِرِينَ
ا نه خداى داناتر است به شاكران . ( 53 )
وَ إِذا جاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآياتِنا فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ
و چون آيند به تو آنها كه مىگروند به كتاب و رسول ما ، بگوى [ كه ] سلام بر شما ؛
كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ
وعده كرد شما را پروردگار شما از خود رحمت ،
أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءاً بِجَهالَةٍ
هر كه از شما بديى كند به جهالت ؛
ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ
باز توبه كند و كار تباه خود را « 6 » به صلاح آرد ،
فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
وى آمرزنده و بخشاينده است از وى درگذارد . ( 54 )
وَ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ
و همچنين پيدا كنيم آيات ،
وَ لِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ
و تا پديد آيد راه اهل جنايات . ( 55 )
قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
بگو يا محمد كه مرا نهى است از پرستيدن آنك « 4 » شما مىپرستيت از بتان ، و فرشتگان « 5 » و ديوان ،
قُلْ لا أَتَّبِعُ
هامش
( 1 ) - اصل : به ايشان .
( 2 ) - ن : « را » ندارد .
( 3 ) - ن : و گرشان .
( 4 ) - ن : آنج .
( 5 ) - ن و ت : فريشتگان .
( 6 ) - ن : « را » ندارد .