منافع وى بر خويشتن حرام كردندى . و حامى شتر گشنى « 1 » بودى كه به گشن وى ده بچهء گشن حاصل شده بودى ، گفتند حمى ظهره و وى را « 2 » حامى خواندندى ؛ و وى را « 10 » رها كرده بر مثال آنها كه گفتيم رها كردندى « 3 » . ( 103 )
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ
و چون گفته شود مر ايشان را كه بياييت به حكم قرآن و حكم رسول ،
قالُوا حَسْبُنا ما وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا
گويند بسنده است « 4 » ما را آنچه « 5 » بر وى يافتيم پدران خويش را ما حكم ديگر نمىكنيم قبول .
أَ وَ لَوْ كانَ آباؤُهُمْ لا يَعْلَمُونَ شَيْئاً وَ لا يَهْتَدُونَ
أ هر چند پدران ايشان نادانا « 6 » بودند ، و گمراهان بودند ، اين فرزندان همچنان « 7 » به دم ايشان مىروند .
( 104 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ
اى مؤمنان تنهاى خويش نگاه داريت ،
لا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ
زيان نداردتان گمراهى ديگران چون شما بر راه راست باشيت ؛ چون با كافران حرب كرديت بنا گرويدن ايشان شما را مؤاخذتى نبود ، و چون فاسقان را امر معروف كرديت به توبه [ نا ] كردن ايشان شما را معاتبتى نبود .
إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً
به جزاى خداى تعالى است بازگشت شما همه به قيامت ،
فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
خبر دهدتان بدانچه « 8 » كرديد از طاعت و معصيت ، و جزا دهد هر يكى را در خور « 9 » معاملت . ( 105 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهادَةُ بَيْنِكُمْ
اى مؤمنان گوايان ميان شما كه تمام آيند به شريعت ،
إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ
چون حاضر آيد به يكى از شما بيمارى مرگ به وقت وصيّت ؛
اثْنانِ ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ
دو تن عدلاند از شما مؤمنان ،
هامش
( 1 ) - ن : كشتنى .
( 2 ) - ن : ورا .
( 3 ) - ن و ت : بماندندى .
( 4 ) - ن : پسندست .
( 5 ) - ن : آنج .
( 6 ) - ن و ت : نادان .
( 7 ) - ن : همچنين .
( 8 ) - ن : بدانج .
( 9 ) - اصل : در جور .
( 10 ) - ن : ورا .