أَوْ آخَرانِ مِنْ غَيْرِكُمْ
يا دو تنى ديگر از جزى شما يعنى كيش داران ؛ و اين به اوّل بد ، و باز گواهى « 1 » كافر بر مسلمان منسوخ شد .
إِنْ أَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ
اگر شما در زمين رويت ، چون به سفر شويت ؛
فَأَصابَتْكُمْ مُصِيبَةُ الْمَوْتِ
و رسد به شما مرگ و رفتن ، از بعد بيمارى و خفتن .
تَحْبِسُونَهُما مِنْ بَعْدِ الصَّلاةِ
موقوف كنيتشان از بعد نماز ديگر ،
فَيُقْسِمانِ بِاللَّهِ
تا سوگند خورند به خداوند اكبر ،
إِنِ ارْتَبْتُمْ
اگر به شك شويت در راستى گواهى « 6 » ايشان ،
لا نَشْتَرِي بِهِ ثَمَناً
گويند نمىگيريم به گواهى « 7 » به دروغ بهرهاى از اين جهان ،
وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى
و اگر چند هست اين مدّعى ما را از جملهء خويشان .
وَ لا نَكْتُمُ شَهادَةَ اللَّهِ
و پنهان نمىكنيم گواهى راست ، كه خداى را تعالى بر ماست ،
إِنَّا إِذاً لَمِنَ الْآثِمِينَ
چه ما از جملهء بزهكاران شويم ، اگر چنين كنيم ؛ و سوگند دادن گواهان به وقت شك به اوّل بد ، و باز منسوخ شد . ( 106 )
فَإِنْ عُثِرَ عَلى أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْماً
اگر دانسته شد كه ايشان گواهى « 8 » به دروغ دادند ، و بزهمند شدند .
فَآخَرانِ يَقُومانِ مَقامَهُما
دو گواه ديگر به جاى اين دو گواه بايستند .
مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأَوْلَيانِ
از گواهان « 2 » كه گواهى « 9 » ايشان را دو وارث كه اولاتراند مستحق شدند ،
فَيُقْسِمانِ بِاللَّهِ
و آن دو گواه به خداى تعالى سوگند خورند ، چون در گواهى « 10 » ايشان به شك شوند ،
لَشَهادَتُنا أَحَقُّ مِنْ شَهادَتِهِما
كه گواهى « 11 » ما اولاتر است به قبول از گواهى « 12 » آن دو تن كه « 3 » به اوّل [ گواهى ] دادند ؛
وَ مَا اعْتَدَيْنا
و در اين گواهى « 13 » ما از حدّ شرع بيرون « 4 » نرفتيم ، و جز راست نگفتيم ؛
إِنَّا إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ
چه اگر ما « 5 » گواهى « 14 » به دروغ دهيم ما از جملهء ظالمان بويم .
هامش
( 1 ) - ن : گوايى .
( 2 ) - ن : گوايان .
( 3 ) - ن : آن دو كه .
( 4 ) - ن : برون .
( 5 ) - ن : « ما » ندارد .
( 6 ) - ن : گوايى .
( 7 ) - ن : گوايى .
( 8 ) - ن : گوايى .
( 9 ) - ن : گوايى .
( 10 ) - ن : گوايى .
( 11 ) - ن : گوايى .
( 12 ) - ن : گوايى .
( 13 ) - ن : گوايى .
( 14 ) - ن : گوايى .