فَلَهُ عَذابٌ أَلِيمٌ
هر كه صيد كند بعد نهى عذاب دردگين به وى رسد . ( 94 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ
اى مؤمنان صيد مكشيت ، و شما احرام گرفتگان باشيت « 1 » ؛ يا در حرم آمدگان ،
وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْكُمْ مُتَعَمِّداً فَجَزاءٌ مِثْلُ ما قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ
و هر كه كشت از شما صيدى به قصد بر وى است قيمت آنچه « 2 » كشت از جانوران .
يَحْكُمُ بِهِ ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ
حكم كنند در تقدير قيمت ، دو تن از اهل عدالت ،
هَدْياً بالِغَ الْكَعْبَةِ
تا هديهاى خريده شود ، و به حرم فرستاده شود ، و بسمل كرده شود ، و به درويشان داده شود ،
أَوْ كَفَّارَةٌ طَعامُ مَساكِينَ
يا بدان قيمت طعام خريده شود ، و هر درويشى را دو من گندم داده شود ،
أَوْ عَدْلُ ذلِكَ صِياماً
يا بجاى هر دو من گندمى روزى روزه داشته شود .
لِيَذُوقَ وَبالَ أَمْرِهِ
تا بچشد و بال كار خويش ، و بكشد بار كردار خويش ؛
عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ
خداى تعالى گذشته گذاشت ، و بزه به كفّارت برداشت .
وَ مَنْ عادَ فَيَنْتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ
و هر كه بازگردد بمانند اين ، خداى تعالى واجب كند بر وى همين ؛
وَ اللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقامٍ
و خداى تعالى عزيز است در ملك و سلطان ، و منتقم است از مخالفان . ( 95 )
أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَ طَعامُهُ
حلال كرده شد بر شما ، صيد و طعام دريا - [ و ] صيد آن بود كه به حيله بگيرى ، و طعام آن بود كه برانداخته بيابى ؛ و گويند صيد تازه گرفته بود ، و طعام قديد « 3 » كرده بود -
مَتاعاً لَكُمْ وَ لِلسَّيَّارَةِ
از بهر منفعت شما حاضران را ، و توشهء مسافران را .
وَ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ ما دُمْتُمْ حُرُماً
و حرام كرده شد بر شما صيد دشت تا آنگاه « 4 » كه در احرام بويت ،
وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
و بترسيت از خداى تعالى كه به قيامت به جزاى وى بازگردانيده شويت . ( 96 )
جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرامَ قِياماً لِلنَّاسِ وَ الشَّهْرَ الْحَرامَ وَ الْهَدْيَ وَ الْقَلائِدَ
هامش
( 1 ) - ن : « باشيت » ندارد .
( 2 ) - ن : آنج .
( 3 ) - اصل : قدير .
( 4 ) - ن : آنگه .