و زمينها مر خداى راست ،
يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ
عذاب كند آن را كه خواست ، و بيامرزد آن را كه خواست ،
وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
و خداى عزّ و جلّ بر هر چيزى تواناست . ( 40 )
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ
اى برگزيدهء ما به پيغامبرى ، اندوهگين مكنندا ترا « 1 » آنها كه مىشتابند در كافرى ،
مِنَ الَّذِينَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ
از آن « 2 » منافقان كه مىگويند به زفانهاى خويش كه گرويديم
وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ
و به دلها نگرويدند ،
وَ مِنَ الَّذِينَ هادُوا
و از آنها كه جهودى برگزيدند ؛
سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ
[ شنوندگانند از تو به قصد آنك بر تو دروغ گويند . ] ، شنوندگانند « 3 » از بهر ناآمدگان و تلبيس و تزوير مىجويند ؛
يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِنْ بَعْدِ مَواضِعِهِ
مىگردانند كلمات تورات را ، از جايگاهها ، اين عالم نامان ناپايگاهها .
يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هذا فَخُذُوهُ
مىگويند مر عامّه را كه اگر همين گويد محمد كه ما مىگوييم بپذيريد ،
وَ إِنْ لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا
و اگر جز اين گويد از وى كرانه گيريت .
وَ مَنْ يُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً
و هر كرا خداى تعالى خواهد گمراهى وى به دنيا ، و گرفتارى وى به عقبى ؛ تو نتوانى ، كه حكم [ خداى از وى ] بگردانى .
أُولئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ
ايشان آنهااند كه نخواست خداى تعالى كه پاك گرداند « 4 » دلهاى ايشان را از كفر و نكرت ،
لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ
ايشان راست رسوايى به دنيا و عذاب بزرگ به آخرت . ( 41 )
هامش
( 1 ) - ن : « ترا » ندارد .
( 2 ) - ن : « آن » ندارد .
( 3 ) - ن : شنوندگانند .
( 4 ) - ن : پاك كند .