بود كه همهء مردمان را زنده گرداند « 1 » .
وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُنا بِالْبَيِّناتِ
و آوردند به ايشان پيامبران ما حجّتها ،
ثُمَّ إِنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ بَعْدَ ذلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ
باز بسيارى از ايشان بعد آن اندر زمين اسرافكنندهاند به كفر و معصيتها . ( 31 - 32 )
إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
جزاى آنها كه حرب كنند با خداى تعالى و رسول وى يعنى با دوستان خداى تعالى و رسول وى به راه دارى ،
وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً
و بكوشند در زمين به تباهى و بدكارى « 2 » ؛
أَنْ يُقَتَّلُوا
كه كشته شوند ؛ يعنى چون [ ايشان ] يكى را بكشند ، و مال ببرند ؛
أَوْ يُصَلَّبُوا
و بدار كرده شوند ، اگر هر دو كار بكنند ،
أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ
و دستهاى راست و پايهاى چپ ايشان ببرند ، اگر نكشند و ليكن « 3 » مال ستانند ؛
أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ
و دور كرده شوند از زمين يعنى به زندانشان بازدارند چون نكشند و مال نگيرند ، و ليكن « 4 » مردمان را بترسانند .
ذلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ
اين مر ايشان را رسوايگى است به دنيا ، و مر ايشان راست عذاب بزرگ به عقبى . ( 33 )
إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَقْدِرُوا عَلَيْهِمْ
مگر آنها كه توبه كنند پيش از آنك توانا شويت بر ايشان ،
فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
بدانيت كه خداى تعالى آمرزنده است و بخشاينده بر بندگان . ( 34 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ
اى مؤمنان از خداى تعالى بترسيت ،
وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ
و به رحمت خداى تعالى به تقوى نزديكى جوييت ،
وَ جاهِدُوا
هامش
( 1 ) - در اصل : اين واژه مغشوش است .
( 2 ) - ن : و كوشند اندر زمين به تباهكارى و بدكردارى .
( 3 ) - ن : و لكن .
( 4 ) - ن : و لكن .