آفريدگار وى است ، و عالم و عالميان را پروردگار وى است . ( 28 )
إِنِّي أُرِيدُ أَنْ تَبُوءَ بِإِثْمِي وَ إِثْمِكَ
من مىخواهم تا تو به گردن برى بزهء كشتن مرا « 1 » با ديگر بزههاى خويش ،
فَتَكُونَ مِنْ أَصْحابِ النَّارِ وَ ذلِكَ جَزاءُ الظَّالِمِينَ
تا شوى از دوزخيان و همچنين « 2 » بينند ظالمان جزاى خويش . ( 29 )
فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخِيهِ
سبك گردانيد بر وى تنش ، زدن برادر و كشتنش ،
فَقَتَلَهُ فَأَصْبَحَ مِنَ الْخاسِرِينَ
به كشتنش شد از زيانكاران ، بدين جهان و بدان جهان . ( 30 )
فَبَعَثَ اللَّهُ غُراباً يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ
فرستاد خداى تعالى زاغى را كه در زمين كاويد .
و گويند از آن « 3 » خاك زاغ كشته مىپوشيد ، و گويند آن خاك بر هابيل مىپاشيد ؛
لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوارِي سَوْأَةَ أَخِيهِ
تا بنمايد قابيل را ، كه چگونه پوشاند برادر خود هابيل را .
قالَ يا وَيْلَتى أَ عَجَزْتُ أَنْ أَكُونَ مِثْلَ هذَا الْغُرابِ
گفت اى واى بر من ا عاجز آمدم ، از آنك مانند اين زاغ باشم ،
فَأُوارِيَ سَوْأَةَ أَخِي
تا عورت برادرم بپوشم :
فَأَصْبَحَ مِنَ النَّادِمِينَ
شد از پشيمانان ،
مِنْ أَجْلِ ذلِكَ
از بهر آن
كَتَبْنا عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ
نوشتيم « 4 » بر اسرائيليان ،
أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ
[ كه ] هر كه بكشد تنى [ را ] « 5 » بىآنك وى تنى را كشته بود ،
أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ
يا تباهى در زمين از وى ظاهر گشته بود ؛
فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً
[ همچنان بود كه همهء مردمان را كشته ، بدانكه نفعى بود از وى به همه خلق رسيده گشته ] ؛
وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً
و هر كه زنده كند وى را « 6 » كه عفو كند و قصاص بماند ، همچنان
هامش
( 1 ) - ن : من .
( 2 ) - ن : همچنان .
( 3 ) - ن : بدان .
( 4 ) - ن و ت : نبشتيم .
( 5 ) - ن : كه هر كه بكشد تنى را .
( 6 ) - ن : ورا .