است و براستى است ،
وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلًا
و از خداى تعالى راستگوىتر كيست . ( 122 )
لَيْسَ بِأَمانِيِّكُمْ وَ لا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ
كار نه به آرزوهاى شماست اى مشركان كه مىگوييت اين بتان شفيعان بودند « 1 » ما را ، و نه به آرزوهاى اهل كتاب است كه مىگويند [
لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كانَ هُوداً أَوْ نَصارى
؛ ] « 2 »
مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ
هر كه بدى كند بيابد جزاى خويش ،
وَ لا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً
و نيابد كار سازندهاى و نصرتكننده [ اى ] به جز خداى خويش . ( 123 )
وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ
و هر كه كار نيكو كند از مرد و زن و وى با ايمان « 3 » باشد
فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ نَقِيراً
آنهااند كه درآيند « 4 » به بهشت جاويدان « 5 » ، و ستم نرود به قدر نقيرى بر ايشان .
( 124 )
وَ مَنْ أَحْسَنُ دِيناً مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ
و كيست نيكو [ دين ] تر [ از ] آنك خالص گرداند « 6 » مر خداى را تعالى عقيدت خويش ، و نيكو كند معاملت خويش ؛
وَ اتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً
و متابعت كند ملّت ابراهيم را كه راست بود در سيرت و سريرت ،
وَ اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا
و برگزيد خداى تعالى ابراهيم را عليه السّلام به مقام خلّت . ( 125 )
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
مر خداى راست آنچه « 7 » در آسمانها و زمينها « 8 » ست ،
وَ كانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطاً
و خداى تعالى به هر چيزى داناست . ( 126 )
هامش
( 1 ) - ن و ت : بوند .
( 2 ) - البقرة ( 2 ) ، آيه 106 .
( 3 ) - ن : به ايمان .
( 4 ) - ن و ت : آنها درآيند .
( 5 ) - ن : جاودان .
( 6 ) - ن : دارد .
( 7 ) - ن : آنج .
( 8 ) - ن : و در زمينها .