وَ يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّساءِ
و مىپرسندت از زنان ، و آنچه « 1 » مر ايشان راست و بر ايشان ،
قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ
بگو كه خداى تعالى جواب مىدهد از اين سؤالتان ،
وَ ما يُتْلى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتابِ
و آنچه « 5 » خوانده مىشود اندر قرآن ،
فِي يَتامَى النِّساءِ
اندر دختركان بىپدران ،
اللَّاتِي لا تُؤْتُونَهُنَّ ما كُتِبَ لَهُنَّ
آنهااند كه « 2 » نمىدهيتشان آنچه « 6 » واجب كرده شده است از كابين ايشان ، و گويند از ميراث ايشان ،
وَ تَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ
و رغبت كنيت به نكاح ايشان ، از بهر مال ايشان ،
وَ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدانِ
و ضعيفداشتگان از كودكان ،
وَ أَنْ تَقُومُوا لِلْيَتامى بِالْقِسْطِ
و به كنيت به حقّ اينها عدل و احسان ، نه ظلم و عدوان ،
وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِهِ عَلِيماً
و آنچه « 7 » كنيت از خوبى خداى داناست [ بدان ] . ( 127 )
وَ إِنِ امْرَأَةٌ خافَتْ مِنْ بَعْلِها نُشُوزاً أَوْ إِعْراضاً
و اگر زنى « 3 » بترسد از شوى خويش از سر برآوردن ، و روى گردانيدن ، و كرانه كردن ؛
فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يُصْلِحا بَيْنَهُما صُلْحاً
بزه نيست بر ايشان كه صلح كنند ميان يكديگر ،
وَ الصُّلْحُ خَيْرٌ
و صلح بهتر .
وَ أُحْضِرَتِ الْأَنْفُسُ الشُّحَّ
و سرشته شده است تنها بر بخيلى ، و جستن عزيزى ، و جستن از ذليلى ؛
وَ إِنْ تُحْسِنُوا
و اگر نيكويى كنيت به حق گزاردن ،
وَ تَتَّقُوا
و بپرهيزيت از آزردن ؛
فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً
خداى تعالى بدانچه « 4 » مىكنيت داناست ، و در [ اين ] وعدهء محسنان و اتقياست .
( 128 )
وَ لَنْ تَسْتَطِيعُوا أَنْ تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّساءِ وَ لَوْ حَرَصْتُمْ
و نتوانيت كه همهء زنان را در دوستى برابر داريت ، و اگر چند جهد كنيت ،
فَلا تَمِيلُوا كُلَّ الْمَيْلِ
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : آنها كه .
( 3 ) - اصل : زن .
( 4 ) - ن : بدانج .
( 5 ) - ن : آنج .
( 6 ) - ن : آنج .
( 7 ) - ن : آنج .