به همه رويها ميل مكنيت « 1 » ، كه عدل در نفقه [ و قسم ] به جاى نياوريت « 2 » ،
فَتَذَرُوها كَالْمُعَلَّقَةِ
كه اين يكى را آويخته بمانيت ؛
وَ إِنْ تُصْلِحُوا وَ تَتَّقُوا
و اگر به صلاح آريت و بپرهيزيت ،
فَإِنَّ اللَّهَ كانَ غَفُوراً رَحِيماً
خداى عزّ و جلّ آمرزنده است ، و بر بندگان « 3 » بخشاينده است . ( 129 )
وَ إِنْ يَتَفَرَّقا يُغْنِ اللَّهُ كُلًّا مِنْ سَعَتِهِ
و اگر جدا روند بىنيازى دهد خداى تعالى هر يكى را از يار وى به كمال غنيت خويش ، و تمام قدرت خويش ؛
وَ كانَ اللَّهُ واسِعاً حَكِيماً
و خداى تعالى بسيار فضل است ، و صواب قول و فعل است .
( 130 )
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
و مر خداى « 4 » راست ، آنچه در آسمانها و زمينهاست .
وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ إِيَّاكُمْ
و فرموديم اهل كتاب را ، كه پيش از شما بودند و شما را ،
أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ
كه متّقى باشيت عبادتآرنده و طاعتدارنده مر پادشا را ؛
وَ إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
و اگر كفر آريت مر خداى راست ، آنچه « 5 » در آسمانها و زمينهاست ،
وَ كانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيداً
و خداى تعالى بىنياز است و مر ستايش را سزاست .
( 131 )
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
و مر خداى راست ، هر چه در آسمانها و زمينهاست ؛
وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا
و بسنده « 6 » است خداى تعالى سازندهء كار بندگان .
إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ
اگر خواهد « 7 » ببردتان اى مردمان ،
وَ يَأْتِ بِآخَرِينَ
هامش
( 1 ) - اصل : مىكنيت .
( 2 ) - ن : نياريت .
( 3 ) - ن و ت : « و بر بندگان » ندارد .
( 4 ) - ن : و خداى را .
( 5 ) - ن : آنج .
( 6 ) - ن و ت : پسنده .
( 7 ) - ن :
ار بخواهد .