بد به غايت ،
لَعَنَهُ اللَّهُ
كه خداى تعالى براندش و دور كردش از رحمت ؛
وَ قالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِكَ نَصِيباً مَفْرُوضاً
و گفت هرآينه بگيرم از بندگان تو خود را بهرهء مقدّر ، كه با خويشتن برم به سقر . ( 117 - 118 )
وَ لَأُضِلَّنَّهُمْ
و هرآينه گمراه كنمشان ،
وَ لَأُمَنِّيَنَّهُمْ
و هرآينه به آرزوها افكنمشان ،
وَ لَآمُرَنَّهُمْ
و هرآينه بفرمايمشان ،
فَلَيُبَتِّكُنَّ آذانَ الْأَنْعامِ
تا ببرند گوشهاى چهارپايان ؛ و آنها را كه بهرهء اصنام كنند ، و بر خويشتن حرام كنند ، و آنها را بحيره « 1 » و سايبه و وصيله و حام « 2 » نام كنند .
وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ
و هرآينه بفرمايمشان تا برگردانند آفريدهء خداى تعالى را از اصل فطرت ، به در آوردن در يهوديّت و نصرانيّت و مجوسيّت ،
وَ مَنْ يَتَّخِذِ الشَّيْطانَ وَلِيًّا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْراناً مُبِيناً
و هر كه شيطان را طاعت دارد زيان كرد پيدا به دنيا و آخرت . ( 119 )
يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ
وعده كندشان ، و به آرزوها فكند « 3 » شان ،
وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً
و وعده نكندشان شيطان ، مگر فريب « 4 » و دستان . ( 120 )
أُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ لا يَجِدُونَ عَنْها مَحِيصاً
آنهااند كه دوزخ است جايگاه ايشان ، و نيابند از وى خلاص و امان . ( 121 )
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
و آنها كه ايمان آرند ، و عمل صالح دارند ؛
سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
هرآينه درآريمشان ، به بوستانهااى كه مىرود در زير كوشكها و درختان وى در جويها آبهاى روان ،
خالِدِينَ فِيها أَبَداً
باشند در آنجا جاويدان « 5 » ،
وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا
وعدهء خداى تعالى
هامش
( 1 ) - ضبط از « ن » است .
( 2 ) - ت : سايمه « و » حا .
( 3 ) - ن و ت : افكند .
( 4 ) - ن : بفريب .
( 5 ) - ن : جاودان .