تعالى و وى نيك ناصر است و معين . ( 173 )
فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ
بازگشتند به سلامت و عافيت ، و سود در تجارت ،
لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ
نارسيده به ايشان از دشمنان هيچ نكبت ،
وَ اتَّبَعُوا رِضْوانَ اللَّهِ
و خشنودى خداى « 1 » تعالى طلب كرده به مجاهدت ،
وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ
و خداى تعالى با فضل بزرگ است و با منّت . ( 174 )
إِنَّما ذلِكُمُ الشَّيْطانُ يُخَوِّفُ أَوْلِياءَهُ
آن ديو است كه مىترساندتان ، به دوستان خويش يعنى كافران ،
فَلا تَخافُوهُمْ وَ خافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
مترسيت از ايشان ، و از من بترسيت « 2 » اگر هستيت مؤمنان . ( 175 )
وَ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ
و غمگين مكنندا « 3 » ترا شتابندگان در كفر و مخالفت ،
إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً
چه ايشان نتوانند رسانيدن به دوستان خداى تعالى هيچ مضرّت ،
يُرِيدُ اللَّهُ أَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِي الْآخِرَةِ
مىخواهد خداى تعالى كه ايشان را هيچ بهرهء خير ندهد به آخرت ،
وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ
و مر ايشان راست عذاب بزرگ به قيامت . ( 176 )
إِنَّ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْإِيْمانِ
آنها كه برگزيدند كفر بر ايمان ،
لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً
نخواهد بود از ايشان در ملك خداى تعالى هيچ زيان و نقصان ،
وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
و ايشان راست عذاب دردگين بدان جهان . ( 177 )
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ
و گمان مبرندا كافران ، كه هست زمان دادن ما مر ايشان را بهترى ايشان ،
إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
از بهر آن زمان مىدهيمشان تا بيفزايند « 4 » بزه بر بزه و عصيان ،
هامش
( 1 ) - ن : خداى را .
( 2 ) - ن : ترسيت .
( 3 ) - ن : مكنيدا . - ت : نكنندا .
( 4 ) - ن : بفزايند .