بر حق و ايشان بر ضلال ؛
قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِكُمْ
بگوى يا محمد كه اين به سبب مخالفت شماست ،
إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
خداى تعالى به هر چيزى تواناست .
( 165 )
وَ ما أَصابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ
و آنچه « 1 » رسيد به شما آن روز كه گرد آمدند دو سپاه گران ، سپاه مؤمنان و سپاه كافران ؛
فَبِإِذْنِ اللَّهِ
به علم خداى تعالى بود و حكم « 2 » وى ،
وَ لِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِينَ وَ لِيَعْلَمَ الَّذِينَ نافَقُوا
و تا پديد آيد از مؤمنان
و منافقان آنچه آمدنى بود در علم وى .
وَ قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا قاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوِ ادْفَعُوا
و گفته شد منافقان را كه بياييت و با كافران حرب كنيت از بهر نصرت اسلام ، يا از بهر دفع قصدشان « 3 » از حرم و ارحام ؛
قالُوا لَوْ نَعْلَمُ قِتالًا لَاتَّبَعْناكُمْ
گفتند اگر دانيمى كه حرب خواهد بودن با كافران ، متابعت كرديميتان .
هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمانِ
ايشان آن روز بدين سخن به كفر نزديكتراند چون به ايمان ،
يَقُولُونَ بِأَفْواهِهِمْ ما لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ
مىگويند به زفانهايشان آنچه « 7 » نيست در دلهاشان ،
وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما يَكْتُمُونَ
و خداى تعالى داناست بدانچه « 4 » مىدارند در نهان « 5 » . ( 166 - 167 )
الَّذِينَ قالُوا لِإِخْوانِهِمْ وَ قَعَدُوا
آن منافقان كه هم جنسان خويش را گفتند ، در آن حال كه فرونشستند و به حرب نرفتند ؛
لَوْ أَطاعُونا ما قُتِلُوا
اگر فرمان ما كردند [ ى ] ، و هم اينجا « 6 » بودندى ، كشته نشدندى .
قُلْ فَادْرَؤُا عَنْ أَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
بگو يا محمد دفع كنيت از تنهاى خويش مرگ را اگر راستگويانيت ، يعنى چون نرفتيت مميريت ، اگر مىتوانيت . ( 168 )
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - اصل : حلم .
( 3 ) - ن : ايشان .
( 4 ) - ن : بدانج .
( 5 ) - ن : نهان .
( 6 ) - اصل : همجنا .
( 7 ) - ن : آنج .