تنى جزاى هر چه كرد از طاعت و معصيت ،
وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
و ستم نرود بر ايشان به نقصان ثواب يا به زيادت عقوبت . ( 161 )
أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ
ا هر كه متابع باشد خشنودى خداى تعالى را به موافقت ،
كَمَنْ باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ
همچون كسى بود كه سزاى خشم خداى تعالى شد به مخالفت ؟
وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ
و جايگاه وى دوزخ بود ، و آن بد جايگاه به عاقبت . ( 162 )
هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّهِ
ايشان به نزد خداى تعالى طبقاتاند : موافقان در درجاتاند ، و مخالفان در دركاتاند ،
وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ
و خداى تعالى بيناست به كردارهاى ايشان اگر در معاصىاند يا در طاعاتاند . ( 163 )
لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ
هرآينه فضل كرد خداى تعالى بر مؤمنان ، چون فرستاد در ايشان رسول از جنس و نسب ايشان ،
يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ
كه مىخواند بر ايشان آيات قرآن ،
وَ يُزَكِّيهِمْ
و پاك مىكندشان از كفر و عصيان ، به ايمان و گزاردن « 1 » فرمان ، و گرفتن زكات ايشان ، و تزكيت مىكندشان به دو جهان ،
وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ
و مىآموزدشان قرآن و معنى آن « 2 » ،
وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ
و نبودند پيش از اين مگر از گمراهان . ( 164 )
أَ وَ لَمَّا أَصابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْها
ا چون برسيد به شما بليّتى روز احد از كافران ، كه شما يافته بوديت از ايشان دو چندان ؛ يعنى به بدر يكبار و به اوّل اين بار .
[ و گويند ] يعنى امروز ايشان از شما هفتاد تن كشتند ، وز ايشان روز بدر هفتاد تن كشته شدند ، و هفتاد تن اسير گشتند .
قُلْتُمْ أَنَّى هذا
گفتيت از كجا افتاد اين حال ، ما
هامش
( 1 ) - ن : گزارد .
( 2 ) - اصل : قرآن .