كه بر بندگان ستم كند ، و بندهاى بىگناه را « 1 » به دوزخ بسوزد . ( 108 )
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
و مر خداى راست هر چه در آسمانها و زمينهاست به كلّيت ،
وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ
و به خداى تعالى بازگردد همهء كارها به قيامت .
( 109 )
كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ
بوديد و شديد و هستيد بهترين امّتى كه بيرون « 2 » آورده شد مردمان « 3 » را ، و ياد كرده شد مر پيشينيان را ؛
تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ
مىفرماييد به ايمان و طاعت ،
وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ
و بازمىداريد از كفر و معصيت ،
وَ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ
و مؤمن مىباشيت بر مداومت .
وَ لَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتابِ
و اگر ايمان آوردندى جهودان و ترسايان ،
لَكانَ خَيْراً لَهُمْ
آن مر ايشان را بهتر بودى به دو جهان ؛
مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ
بعض از ايشان مؤمنانند ،
وَ أَكْثَرُهُمُ الْفاسِقُونَ
و بيشتر از ايشان بيرون روندگان از فرمانند . ( 110 )
لَنْ يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذىً
نتوانند كه به شما ضررى رسانند ، مگر آزارى و گفتارى كه بر زفان رانند ،
وَ إِنْ يُقاتِلُوكُمْ
و اگر پيش شما آيند به محاربت ،
يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبارَ
پشتها به شما آرند به هزيمت ،
ثُمَّ لا يُنْصَرُونَ
باز نيابند هيچ نصرت . ( 111 )
ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ ما ثُقِفُوا
زده شد بر ايشان خوارمندى هر كجا يافته شوند ،
إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَ حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ
مگر به عهدى از خداى تعالى و عهدى از مردمان « 6 » يعنى بدانك « 4 » جزيه پذيرند ،
وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ
و سزاى عقوبت بىگذاشت شدند .
وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ
و زده شد بر ايشان درويشى يعنى به غنيمت گرفتن مؤمنان مالهاى ايشان ، و نيز « 5 » گويند به گدارويى با مال فراوان ، و نيز « 7 » گويند به ترس
هامش
( 1 ) - ن : و بىگناه بندهاى را . . .
( 2 ) - ن : برون .
( 3 ) - اصل : مؤمنان .
( 4 ) - ن : بدانكه .
( 5 ) - ن : « و نيز » ندارد .
( 6 ) - اصل : مؤمنان .
( 7 ) - ن : « و نيز » ندارد .