است و بزهمند ،
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ
آنها كه ايمان دارند و عمل صالح آرند ، و نمازها نيكو گزارند ، و زكات مالها بسپارند ؛
لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ
مر ايشان را [ است ] مزد كار ايشان ، نزد پروردگار ايشان ؛
وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
و ايشان را ترس عقاب نيست ، و اندوه فوت ثواب نيست . ( 276 - 277 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
اى مؤمنان از خدا بترسيت ، و آنچه « 1 » باقى مانده است از ربا بجاى مانيت ، اگر مسلمانيت . ( 278 )
فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ
اگر نكنيت آگاه باشيت ، كه شما با خداى تعالى و با رسول « 2 » وى به حرب بيرون آمديت ؛
وَ إِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُؤُسُ أَمْوالِكُمْ
و اگر توبه كنيت مر شما راست آنچه « 6 » سرمايهء شماست .
لا تَظْلِمُونَ
ستم مكنيت كه سود طلبيت ،
وَ لا تُظْلَمُونَ
و ستم رسيده نشويت كه از مايه كم گيريت . ( 279 )
وَ إِنْ كانَ ذُو عُسْرَةٍ
اگر غريمى بود يا تنگ دستى ،
فَنَظِرَةٌ إِلى مَيْسَرَةٍ
زمان دهيتش تا وقت هستى ،
وَ أَنْ تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
و اگر صدقه كنيت و همه را « 3 » بمانيت ، شما را « 4 » بهتر اگر بدانيت ؛
وَ اتَّقُوا يَوْماً تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ
و بترسيت از روزى كه بازگردانيدن شما در وى به خداى تعالى بود ،
ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ
باز هر تنى را جزاى كسب وى تمام داده شود ،
وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
و بر كسى ظلم « 5 » نرود . ( 280 - 281 )
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : و رسول .
( 3 ) - ن و ت : « را » ندارد .
( 4 ) - ن : شما .
( 5 ) - ن : ستم .
( 6 ) - ن : آنج .