نكنند ،
وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ
و آنچه « 1 » هزينه كنيت از خواسته خداى تعالى به وى داناست ، بدهد آنچه « 8 » جزاى شماست . ( 273 )
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً
آنها كه هزينه كنند مالهاى خويش در شب تاريك و روز روشن ، در نهان به تنهايى و آشكارا بر [ سر ] انجمن ؛
فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ
مر ايشان راست مزد كار ايشان ، نزد پروردگار ايشان ،
وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
و ترسشان نيست از عقوبت ، و غمشان نيست از فوت « 2 » جنّت . ( 274 )
الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا
آنها كه ربا مىخورند به دنيا ،
لا يَقُومُونَ
برنخيزند « 3 » به عقبى ؛
إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ
مگر چون پرىزدهء ديوانه شده .
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا
اين بدان است كه مىگويند بيع « 4 » با ربا ، برابر است به معنى ؛
وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا
با آنك حلال كرد « 5 » خداى تعالى بيع را ، و حرام كرد ربا را .
فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهى فَلَهُ ما سَلَفَ
و هر كه آمد به وى پندى ، و شد و رابندى « 6 » ؛ گذشته به وى گذاشتند ، و عقوبت و خصومت برداشتند .
وَ أَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ
و كار وى در مستقبل با خداوند است خواهد نگاه داردش ، و خواهد مخذول گذاردش ،
وَ مَنْ عادَ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
و هر كه بازگردد به حلال داشت آن ، ايشانند دوزخيان ، و در آنجا جاويدا [ ن ] « 7 » . ( 275 )
يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبا
نيست كند خداى تعالى مال ربا را ،
وَ يُرْبِي الصَّدَقاتِ
و فزو [ ن ] كند صدقهها را ؛
وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ
دوست ندارد خداوند آن را كه نسپاس
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - اصل . قوت .
( 3 ) - ن و ت : نخيزند .
( 4 ) - ن : كه بيع .
( 5 ) - اصل : حلا كرد .
( 6 ) - اصل : و دشواربندى . كه از « ن » اصلاح شد
( 7 ) - ن : جاودان .
( 8 ) - ن : آنج .