يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا تَدايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ
اى مؤمنان چون عقد بنديت به وام تا حالهء نام برده ، بنويسيت حجّت آن روشن كرده ؛
وَ لْيَكْتُبْ بَيْنَكُمْ كاتِبٌ بِالْعَدْلِ
و بنويسد [ ا ] ميان شما نويسنده [ اى ] « 1 » براستى ، بىفزونى و كاستى ؛
وَ لا يَأْبَ كاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ كَما عَلَّمَهُ اللَّهُ
و بازنهايستد [ ا ] نويسنده « 12 » از آنك بننويسد « 2 » . چنانك آموخته است خداى تعالى [ كه ] چنين مى بايد .
فَلْيَكْتُبْ
بنويسدا « 3 » ،
وَ لْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ
و آنكه « 4 » حق بر وى است وى املا كند [ ا ] ،
وَ لْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ
وز خدا بترسدا ،
وَ لا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئاً
و از وى چيزى كم نكندا .
فَإِنْ كانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهاً
و آنك حق بر وى است اگر ديوانه و نادان بود ،
أَوْ ضَعِيفاً
يا نارسيده و ناتوان بود ،
أَوْ لا يَسْتَطِيعُ أَنْ يُمِلَّ هُوَ
يا نتواند كه املا كند ، بدانك [ گنگ ] يا « 5 » بىزفان بود ؛
فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ
املا كند [ ا ] ولىّ وى براستى ، بىفزونى و كاستى .
وَ اسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِنْ رِجالِكُمْ
و گواه كنيت دو گواه از مردمان « 6 » شما ،
فَإِنْ لَمْ يَكُونا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَ امْرَأَتانِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَداءِ
اگر دو مرد نبود مردى و دو زن از پسنديدگان گواهان « 7 » شما ؛
أَنْ تَضِلَّ إِحْداهُما فَتُذَكِّرَ إِحْداهُمَا الْأُخْرى
تا اگر يك زن فراموش كند ، آن ديگرى « 8 » وى را « 9 » ياد دهد ؛
وَ لا يَأْبَ الشُّهَداءُ إِذا ما دُعُوا
و نبايد كه گواهان « 10 » سرباززنند ، چون ايشان را به گواهى « 11 » خوانند .
وَ لا تَسْئَمُوا أَنْ تَكْتُبُوهُ صَغِيراً أَوْ كَبِيراً إِلى أَجَلِهِ
و به ستوه مشويت ، از آنك [ نام ] خورد يا كلان را به حاله بنويسيت ؛
ذلِكُمْ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ وَ
هامش
( 1 ) - ن : نبيسندهاى .
( 2 ) - ن : به نه نبيسد . - و در اصل نسخه : بنويسد .
( 3 ) - ن : بنبيسدا .
( 4 ) - ن : آنك .
( 5 ) - ن : و
( 6 ) - ن : از مردان .
( 7 ) - ن و ت : از پسنديده گوايان .
( 8 ) - ن : آن دگر .
( 9 ) - ن : ورا
( 10 ) - ن و ت : گوايان .
( 11 ) - ن و ت : گوايى .
( 12 ) - ن : نبيسندهاى .