و عقوبت بازدارندهاى . ( 270 )
إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّا هِيَ
اگر آشكارا دهيت صدقهها را آن نيكوكارى « 1 » ،
وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ
و اگر بپوشانيت و به درويشان دهيت آن مر شما را بهتر بسيارى .
وَ يُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئاتِكُمْ
و كفّارت است اين نوع از نيكىها ، مر بسيارى را از بديها ؛
وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ
و خداى تعالى بدانچه « 2 » مىكنيت داناست ، آنچه « 11 » پنهان « 3 » و آنچه « 12 » آشكار است . ( 271 )
لَيْسَ عَلَيْكَ هُداهُمْ
نيست بر تو يا سيّد رسولان ، به راه راست آوردن « 4 » ايشان ؛
وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ
و ليكن « 5 » خداى تعالى راه راست دهد آن را كه خواهد .
وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَلِأَنْفُسِكُمْ
و آنچه « 13 » [ هزينه كنيت از مال ، ثواب آن مر شمار است بر كمال ] ؛
وَ ما تُنْفِقُونَ إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ اللَّهِ
و هزينه نمىكنيت بر خويشان نامسلمان ، مگر از بهر « 6 » رضاى يزدان .
وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ
و آنچه « 14 » هزينه كنيت از خواسته ، تمام داده شود به شما جزاى آن ناكاسته . ( 272 )
لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ
صدقهها مر درويشان را كه بازداشته شدند در راه رضاى خداى ،
لا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الْأَرْضِ
نمىتوانند رفتن در روى زمين به هر جاى ؛
يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ
پنداردشان [ نا ] دانندهء « 7 » حال ايشان ، از خويشتندارى ايشان را كه ايشانند توانگران « 8 » .
تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ
بشناسى صفت ايشان ، به مطالعهء « 9 » طلعت ايشان ؛
لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً
از مردمان چيزى نخواهند ، و بسوج « 10 »
هامش
( 1 ) - ن : نيككارى .
( 2 ) - ن : آنج .
( 3 ) - ن : نهان است .
( 4 ) - اصل : و آوردن .
( 5 ) - ن : و لكن .
( 6 ) - ن : از طلب .
( 7 ) - ت : نادان .
( 8 ) - اصل : توانند توانگران .
( 9 ) - ن و ت : به مطالعت .
( 10 ) - اصل : بشوخ ن : و ت : بسوج
( 11 ) - ن : آنج .
( 12 ) - ن : آنج .
( 13 ) - ن : آنج .
( 14 ) - ن : آنج .