داستان بوستانى است بر بالايى « 1 » ، در صحرايى ؛
أَصابَها وابِلٌ
رسيد به وى باران كلان قطره ،
فَآتَتْ أُكُلَها ضِعْفَيْنِ
غلّه داد دو چندان كه غلّه دهد زمين در پشته « 2 » .
فَإِنْ لَمْ يُصِبْها وابِلٌ فَطَلٌّ
اگر به وى باران [ كلان ] قطره نرسد به باران خورد غلّه كم از غلّهء زمين در پشته « 12 » ندهد
وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
و خداى تعالى بدانچه « 3 » مىكنيت بيناست برساند به هر كسى آنچه « 4 » وى بدان سزاست . ( 265 )
أَ يَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَنْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ
أ دوست دارد يكى از شما كه مرو را يكى بوستان يا « 5 » خرماستان و تاك و انگور بود ،
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
زير درختان وى در جوىها آبها مىرود ،
لَهُ فِيها مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ
و مرو را در وى همهء ميوهها مىشود ،
وَ أَصابَهُ الْكِبَرُ
و اين كس را [ پيرى ] و ضعيفى دريابد ،
وَ لَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفاءُ
و مرو را فرزندان « 6 » خورد و ضعيف باشند ؛
فَأَصابَها إِعْصارٌ فِيهِ نارٌ فَاحْتَرَقَتْ
و اين بوستان را باد سموم و صاعقه برسد ، و همه بسوزد . در فرزندان فراوانى ، و همه را ناتوانى ، نه وى را « 7 » قوّت آبادانى ، و نه « 8 » اميد بازيافتن جوانى ؛ و نه نفع كديورى و نه رفق دهقانى ، چه ماند [ ورا ] جز حسرت « 9 » و پشيمانى ، همچنين بود حال نفقهء « 10 » بىاخلاص و بىمسلمانى .
كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ
همچنين پيدا كند خداى تعالى مر شما را آيات خويش ، تا تفكر كنيت در معاملات خويش . ( 266 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ
اى مؤمنان صدقه دهيت ، از نيكوها و حلالها آنچه « 11 » كسب كرديت ؛ و اين زكات اموال تجارات است ،
وَ مِمَّا
هامش
( 1 ) - اصل : بر بالاى .
( 2 ) - اصل : در بسته .
( 3 ) - ن : بدانج .
( 4 ) - ن : آنج .
( 5 ) - ن : با
( 6 ) - ن و ت : فرزندگان .
( 7 ) - ن : ورا .
( 8 ) - ن : نا .
( 9 ) - ن و ت : حيرت
( 10 ) - ن : نفقهها .
( 11 ) - اصل : بر بالاى .
( 12 ) - اصل : در بسته .