عِنْدَ رَبِّهِمْ
ايشان راست مزد كار ايشان ، نزد پروردگار ايشان ،
وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
و بر ايشان ترس عقوبت نيست ، و اندوه فوت مثوبت نيست .
( 262 )
قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَ مَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُها أَذىً
سخن نيكو گفتن ، و از جائى درگذاشتن ، و عذر پذيرفتن « 1 » ؛ بهتر از صدقه دادن ، و منّت نهادن ، و به كارى فرمودن ، و فرستادن ؛
وَ اللَّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ
و خداى تعالى بىنياز است از صدقهء منّت نهنده ، حليم است به تأخير عذاب از چنين صدقهدهنده . ( 263 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى
اى مؤمنان باطل مكنيت صدقههاتان به منّت و آزار درويشان ،
كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ
همچون كسى كه هزينه كند خواستهء خويش را از بهر نمايش مردمان ،
وَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
و نگرود به خداى تعالى و روز قيامت و آن جهان .
فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوانٍ
داستان وى چون داستان سنگى است نغز ، هموار لغز لغز ؛
عَلَيْهِ تُرابٌ
بر وى « 2 » پارهء خاك ،
فَأَصابَهُ وابِلٌ
رسيد به وى باران كلان قطرهء بيمناك ؛
فَتَرَكَهُ صَلْداً
ماندش سنگ ساده ، صافى نهاده .
لا يَقْدِرُونَ عَلى شَيْءٍ مِمَّا كَسَبُوا
نيابند ثواب به قيامت ، به صدقهاى كه بود بدين « 3 » صفت ،
وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ
و خداى تعالى توفيق ندهد به صدقهء نيكو به دنيا كافران را ، و راه بهشت ننمايد به عقبى ايشان را . ( 264 )
وَ مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ تَثْبِيتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ
و داستان [ آنكسها كه هزينه كنند ] خواستههاى خويش ، از بهر جستن رضاى خداى خويش ، و تحقيق اين مقصود را از تنها و دلهاى خويش ؛
كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ
چون
هامش
( 1 ) - ن : پذرفتن .
( 2 ) - اصل : و وى .
( 3 ) - ن : بر اين .