و بوى كنند ؛
وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ
و خداى تعالى بدانچه « 1 » كنيت داناست ، و دانش بر كمال وراست . ( 234 )
وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّساءِ
و بزه نيست بر شما در آنچه « 8 » به تعريض گوييت از به زنى خواستن زنان ،
أَوْ أَكْنَنْتُمْ فِي أَنْفُسِكُمْ
يا پوشيده داريت در دلهاتان ،
عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَ لكِنْ لا تُواعِدُوهُنَّ سِرًّا
دانست خداى تعالى كه شما هرآينه ياد كنيتشان ؛ و ليكن « 2 » وعده مكنيتشان بدان كارهاى پنهانى « 3 »
إِلَّا أَنْ تَقُولُوا قَوْلًا مَعْرُوفاً
مگر كه سخنى گوييت پسنديده در مسلمانى .
وَ لا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكاحِ حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتابُ أَجَلَهُ
و قصد مكنيت به بستن نكاح تا عدّت نگذرد ،
وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي أَنْفُسِكُمْ
و بدانيت كه خداى تعالى آنچه « 9 » در دلهاتان است مىداند .
فَاحْذَرُوهُ
بترسيت از وى و فرمانها بگزاريت ، و بازداشتها بگذاريت ؛
وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ
و بدانيت كه خداى تعالى توبه پذيرنده است توبهء تايب مىپذيرد « 4 » ، حليم است بىتوبه را زود نمىگيرد « 5 » . ( 235 )
لا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّساءَ ما لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً
بزه نيست بر شما اگر طلاق دهيت زنان را [ نا ] بسوده ، و كابين مسمّى نابوده ؛
وَ مَتِّعُوهُنَّ
و متعه دهيتشان ، يك دست جامه در خور حالتان :
عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَ عَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ
بر توانگر به قدر مال وى ، و بر درويش به قدر « 6 » حال وى ،
مَتاعاً بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ
متعهء تمام بىنقصان ، واجب آيد « 7 » بر نيكوگزارندگان فرمان . ( 236 )
هامش
( 1 ) - ن : آنچ .
( 2 ) - ن : و لكن .
( 3 ) - اصل : پنهان .
( 4 ) - ن : كه خداى آمرزنده است توبهء تائب مىبپذيرد .
( 5 ) - ن : مىنگيرد .
( 6 ) - ن و ت : بر وفق .
( 7 ) - ن : « آيد » ندارد .
( 8 ) - ن : آنچ .
( 9 ) - ن : آنچ .