پيدا كند خداى تعالى شما را در دنيا احكام شريعت ، تا مگر تفكّر كنيت
در دنيا و آخرت .
وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْيَتامى
و مىپرسندت از يتيمان
قُلْ إِصْلاحٌ لَهُمْ خَيْرٌ
بگوى كه آنچه « 1 » در وى صلاح ايشان است خوب آيد
وَ إِنْ تُخالِطُوهُمْ فَإِخْوانُكُمْ
و اگر درآميزيد با ايشان به نفقه برادران شمااند در دين اين چنين شايد ،
وَ اللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ
و خداى تعالى تباهكار را از نيكوكار داند .
وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ
و اگر خداى تعالى بخواستى شما را بدين مخالطت بزهكار كردى ، [ و كار بر شما دشوار كردى ] ؛
إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
چه خداى تعالى عزيز است « 2 » داد يتيمان ستاننده ، حكيم است كه كارى « 3 » بهحكمتكننده كننده . ( 220 )
وَ لا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ
و بزنى مكنيت « 4 » زنان مشركه را تا آنگاه كه بيارند ايمان ،
وَ لَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكَةٍ وَ لَوْ أَعْجَبَتْكُمْ
و كنيزك مسلمان بهتر از آزاد نامسلمان ، و اگر چند آن آزاد خوش آيدتان .
وَ لا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا
و بزنى مدهيت زن مسلمان را به مرد نامسلمان ، تا آنگه [ كه ] بيارد ايمان ،
وَ لَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكٍ وَ لَوْ أَعْجَبَكُمْ
و بندهء مسلمان بهتر « 5 » از آزاد نامسلمان ، و اگر چند آن آزاد خوش آيدتان .
أُولئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ
آنها به دوزخ مىخوانند و عقوبت ،
وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلَى الْجَنَّةِ وَ الْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ
و خداى تعالى به بهشت مىخواند « 6 » و مغفرت ؛
وَ يُبَيِّنُ آياتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ
و بيان مىكند امر و نهى خويش مردمان را ، مر پند گرفتن ايشان را . ( 221 )
وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ
و مىپرسندت از حيض
قُلْ هُوَ أَذىً
بگوى كه وى آلايش است ، و مرد و زن را از وى گزايش است .
فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ
دور
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - اصل : عزيزى .
( 3 ) - ن : كارها .
( 4 ) - اصل : مىكنيت .
( 5 ) - ن : به .
( 6 ) - ن : خواند .