جهان ،
وَ يَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا
و فسوس مىكنند از گرويدگان ،
وَ الَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ
و اين متقيان در « 1 » قيامت در درجات بهشت بوند و آنها در دركات نيران ، مىخندند بر آنها در مقابلهء خنده و فسوس ايشان
وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ
و خداى تعالى روزى بىشمار دهد هر كرا خواهد از خلقان .
( 212 )
كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً
همهء مردمان يك امت بودند به ابتدا ، همه بر استقامت و اهتدا ؛ و بعد آن برگشتند ، و بعضى ديگر كشتند .
فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ
بفرستاد خداى تعالى پيامبران ، مژده دهندگان و ترسانند [ گان ] .
وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ بِالْحَقِّ
و كتاب فرستاد به ايشان مربيان حق را ،
لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ
تا حكم كند كتاب در آنچه « 2 » در وى اختلاف افتاد مر خلق را .
وَ مَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ بَغْياً بَيْنَهُمْ
و مختلف نشدند در وى مگر آن كسان كه داده شدند « 3 » [ آن ] كتاب و آيات ، بعد آمدن معجزات ، بر وجه حسد و معادات .
فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ
ثبات داد خداى تعالى مؤمنان را بر حق و تحقيق ، و از اختلاف برستند به عصمت و توفيق ؛
وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
و خداى تعالى بدارد بر راه راست ، آن را كه خواست . ( 213 )
أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ
گمان مىبريت كه درآييت به بهشت جاويدان « 4 » و ناآمده به شما مانند آنك « 5 » آمده « 6 » به پيشينيان « 7 » ؛
مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا
رسيد به ايشان سختى و تنگى ، و لرزانيده شدند
هامش
( 1 ) - ن و ت : به .
( 2 ) - ن : آنج
( 3 ) - ن و ت : شدهاند .
( 4 ) - ن : جاودان .
( 5 ) - ن : آن كه .
( 6 ) - ن : آمد .
( 7 ) - ن و ت : پيشينيان .