چنان چون بر ديگر طبقات ؛
وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
و آمرزش خواهيت از خداى تعالى كه معبود به حق است ، چه خداى تعالى آمرزنده و بخشاينده بر خلق است . ( 199 )
فَإِذا قَضَيْتُمْ مَناسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آباءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْراً
و چون بگزاريت كارهاى حج را ياد كنيت خداى را همچون ياد كردن شما پدرانتان را بلك « 1 » بيشتر ، چه منّتهاى خداى تعالى بر شما از منّتها [ ى ] پدرتان بيشتر است و پيشتر .
فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا
از مردمان كس است كه مىگويد : اى پروردگار ما بده [ ما را ] مراد ما در دنيا ،
وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ
و نيست وى را « 2 » هيچ بهرهء خير در عقبى . ( 200 )
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ
و ازيشان كس هست كه مىگويد اى پروردگار ما بده ما را در دنيا حسنهء علم و عبادت ، و در قيامت عفو و مغفرت ، و نگاهدار ما را از آتش دوزخ و عقوبت . ( 201 )
أُولئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا
آنهااند كه ايشان راست بهره [ اى ] از آنك جستند و خواستند ،
وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ
و خداى تعالى زود شماركننده است با اهل قيامت كه از گور برخاستند . ( 202 )
وَ اذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيَّامٍ مَعْدُوداتٍ
و ياد كنيت خداى را روزهاى شمرده يعنى ايّام تشريق ، به تلبيه و تكبير به جهر و تحقيق ؛
فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ
هر كه زود « 3 » بازگشتن اختيار كند ، و در انداختن جمرهها بر دو روز اقتصار كند ، بر وى بزه نيست بر آنكه « 4 » اين كار كند ؛
وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقى
هامش
( 1 ) - ن : بل كه .
( 2 ) - ن : ورا .
( 3 ) - اصل : روز .
( 4 ) - ن و ت : بدانك .