قيامت و به فريشتگان ، و به كتابها و به پيغمبران ،
وَ آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ السَّائِلِينَ وَ فِي الرِّقابِ
و مال دهند به « 1 » دوستى وى به خويشان و يتيمان و درويشان و غريبان و مكاتبان
وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّكاةَ
و به « 5 » پاى دارند نماز را ، و زكات دهند اهل نياز را
وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا
[ و ] وفاكنندگان در عهدها كه بستهاند با [ آ ] فريدگار ،
وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حِينَ الْبَأْسِ
و شكيبايان در درويشى و بيمارى و جهاد با كفار ؛
أُولئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ
آنهااند راستگويان و راستكاران ، و ايشانند پرهيزكاران و ترسكاران .
( 177 )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصاصُ فِي الْقَتْلى
اى گروندگان « 2 » ، نوشته شد بر شما قصاص در كشتگان :
الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَ الْعَبْدُ بِالْعَبْدِ
آزاد به آزاد و بنده به بنده ،
وَ الْأُنْثى بِالْأُنْثى
و ماده به ماده ، تمام و بسنده « 3 » .
فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ
هر ولىّ كه داده شود و را به مساهلت ، از جهت كشتن برادرش مالى بر وجه مصالحت ؛
فَاتِّباعٌ بِالْمَعْرُوفِ
بخواهد و بگيرد آن ولىّ آن مال را به طريق مجاملت ،
وَ أَداءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسانٍ
و بگزارد آن كشنده ، آن بدل صلح را به حسن معاملت ،
ذلِكَ تَخْفِيفٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ رَحْمَةٌ
اين روا داشتن ماندن قصاص و گرفتن مال تخفيف است از خدا و رحمت .
فَمَنِ اعْتَدى بَعْدَ ذلِكَ
هر كه از حدّ شرع بگذرد ، و بعد عفو يا صلح كشنده را بكشد ،
فَلَهُ عَذابٌ أَلِيمٌ
وى « 4 » راست عذاب دردگين قصاص به دنيا ، و عقاب به عقبى . ( 178 ) .
هامش
( 1 ) - ن : بر .
( 2 ) - ن و ت : اى گرويدگان .
( 3 ) - ن و ت : پسنده .
( 4 ) - ن : ورا .
( 5 ) - ن : بر .