وَ قالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً
و گويند كهتران اگر ما را بازگشتن است « 1 » بدان جهان ،
فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَما تَبَرَّؤُا مِنَّا
بيزارى بستانيمى « 2 » ازين مهتران ، چنان كه « 3 » از ما بيزارى بستاندند « 4 » ايشان ،
كَذلِكَ يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَيْهِمْ
همچنين مىنمايد « 5 » به ايشان خداى تعالى اعمال ايشان ، همه سبب حسرت و نكال ايشان ؛
وَ ما هُمْ بِخارِجِينَ مِنَ النَّارِ
و همه را به دوزخ در آمدن است و هرگز بيرون « 6 » آمدن نى ، همه را به عقوبت گرفتار شدن است و هيچ رهانيدن نى . ( 168 )
يا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلالًا طَيِّباً
اى مردمان بخوريت از آنچه « 7 » در زمين است ، و حلال طيّب خوريت كه فرمودهء ربّ العالمين است : حلال آن بود كه عالم فتوى دهد كه حلال است ، و طيّب آن بود كه دل گواهى دهد كه بى و بال است ؛ حلال آن بود كه علما گويند بشايد ، و طيّب آن بود كه حكما گويند « 8 » كه ببايد ؛
وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ
و متابع مباشيت وسوسههاى شيطان را ،
إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ
چه وى دشمن پيداست مؤمنان را . ( 169 )
إِنَّما يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَ الْفَحْشاءِ
مىفرمايدتان به بديها و زشتيها بىعدد ،
وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
و بدانك بگوييد بر خداى تعالى آنچه « 9 » نمىدانيت از شريك و صاحبه و ولد . ( 170 )
وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ
و چون گويند ايشان را متابعت كنيد قرآن را ، بعد آنك گفته شد كه متابع « 10 » مباشيت شيطان را ؛
قالُوا بَلْ نَتَّبِعُ ما أَلْفَيْنا عَلَيْهِ آباءَنا
هامش
( 1 ) - ن و ت : بازگشتن استى .
( 2 ) - اصل : بستانمى .
( 3 ) - ن : چنانك .
( 4 ) - ن : ستاندند .
( 5 ) - ن : نمايد .
( 6 ) - ن : برون .
( 7 ) - ن : آنج .
( 8 ) - ن : بگويند كه . . .
( 9 ) - ن : آنج .
( 10 ) - اصل : متابع آن .